Nee , ik zit deze week niet zo lekker in mijn vel. Dat kan je soms zo hebben. Ik maak mezelf dan wijs dat je jezelf dan uit de haren weer uit het moeras moet trekken. Vaak werkt dat wel en ook nu hoop ik daar weer de modus voor te vinden. Schrijven erover lucht ook al wel op.
Er gebeuren dan zoveel dingen. Soms zijn ze niet eens echt aanwijsbaar en toch stapelt het zich op. Dingen waar ik bijna nooit last van heb gaan dan een rol spelen. Gisteravond bijvoorbeeld. Als ik in het donker tegen een wit vlak aankijk zie ik de blinde vlek in mijn ogen en nu merkte ik op dat ze nu echt veel groter zijn. Steeds meer denk ik, ik stop met schilderen en fotograferen. En dan denk ik weer, natuurlijk niet. Gewoon laten gebeuren wat er gebeurd. Ik merk toch al wel dat ik automatisch wel steeds minder doe. Als ik tegen de vele dingen aanloopt die niet meer lukken omdat ik de details niet zie, regelt het zich vanzelf.
Soms wordt ik ook kribbig en kan dan heel vervelend uit de hoek komen als ik tegen iets of iemand aanloop. Dat maakt het leven ook niet makkelijker. Daar heb ik zelf de meeste last van omdat ik dat helemaal niet wil en er toch weer intrap.
En zojuist lees ik ook weer in het NOS nieuws dat er steeds meer gehackt wordt op internet en dan denk ik, zie je wel ik stop met al dat internet gebeuren. Maar....
En dan al die oorlogsdreigingen vreselijk, vooral voor degene die er middenin zitten. Ik verander daar allemaal niets aan, ook niet door ermee te stoppen.
Dus wordt het hoog tijd de rust en vrede in mijzelf terug te vinden. En ik heb geleerd hoe ik dat moet doen. Dus, werk aan de winkel. Zitten en ademhalen en andere technieken die zoden aan de dijk zetten voor een goed menselijk leven.
Jaren geleden las ik het boek De wereld gaat aan vlijt ten onder, van Dendermonde. Het allereerste boek sat ik echt las en waardoor ik aan het lezen ging. Ik heb het bij DBNL kunnen downloaden als e book. Toch weer eens lezen! Het zal zo langzamerhand wel gedateerd zijn. Er is maar weinig met eeuwigheidswaarden.
Kijk zo'n schets is dan zoiets waar ik tegenaan loop. Pas een paar dagen later vallen me details op die niet kloppen, waar ik dan van baal dat ik het niet eerder zag. En mijn gewone doen en laten heeft het dan al op fb gezet. Gggrrr. Ook al is het maar een schets. Ik moet die gewoonte ook maar eens aan leren aanpassen. Gewoonte patronen. Zo handig, maar ook af en toe frustrerend. 🤣

Moeilijk Elly. Als je mankementen-lijstje langer wordt,duurt het even voor de acceptatie ook weer opgerekt is.
BeantwoordenVerwijderenWijze woorden Izarina. Ik voel me gelukkig ook alweer een stuk beter.
VerwijderenOok jou is niets menselijks vreemd. Mag je een keer een paar beroerde dagen hebben met al jouw positiviteit? Tuurlijk, de boog kan niet altijd gespannen staan.
BeantwoordenVerwijderenZo is dat Ans, Al,es mag er zijn!
Verwijderen