Als ik niet heb geschilderd, heb ik het gevoel dat ik deze week weinig deed. Maar ik ben wel veel aan het lezen en schrijven geweest.  Allemaal zo heerlijk om te doen.

Vanmorgen maakte ik een opzetje af dat ik eerder maakte af in het grote schetsboek. Daarin schilder ik nu meestal. Dat bevalt me goed. Sinds ik geen water meer aan mijn penselen laat hangen is dat ook goed te doen en krult het papier nauwelijks. Er is toch geen plek meer om schilderijen op te slaan. De kelder staat te vol. Alles zit in zo'n boek vanzelfsprekend mooi bij elkaar. Misschien pak ik nog weleens oud werk aan, er ligt nog genoeg.

Ik liet me een prachtig boek boorlezen. 

Zeer de moeite van hetkezen waard. Een dubbele biografie die die de wereld geschiedenis met de hoofdrolspelers in Japan laat zien  van 1800 tot duep in de 20ste eeuw.  Zo mooi en goed beschreven.

De zwevende wereld van Annejet van der Zijl.

Vervolg

 Toch maar een klein vervolg schrijven in verband met de reacties van Izerina en Ferrara. zo fijn dat jullie mij op die manier de gelegenheid geven hoprlijk wat duidelijker te zijn. 

Ik heb er plezier in me te verdiepen en te leren over de manier waarop ik zelf als mens in elkaar steek. . Ook ben ik, erg nieuwsgierig Ferrara. Iedere keer als ik nieuwe menselijke mogelijkheden tegenkom in mijzelf , daagt me dat uit het te onderzoeken. 

Juist omdat ik weet wat het is als iets je aan de botten komt weet ik ook dat je daar eindeloos veel beter en anders mee om kunt gaan. Inderdaad misschien wel grenzeloos . Dat geld voor alles wat je leert kennen . Het leven en de mogelijkheden daarin zijn eindeloos en zo interessant om te ontdekken .

Het gaat niet over iets moeten bereiken. Het mezelf onaangenaam maken. I tegendeel. Het is een ongekend leren ervaren hoe ontzettend mooi en ingenieus het leven in elkaar steekt en steeds weer nieuwe openingen ervaren. Puur en alleen door aandachtige opmerkzaamheid in het eigen functioneren.

Zoals jij jouw opmerkzaamheid gebruikt en alle details ziet om er het beste over te kunnen schrijven. Zo kijk ik naar alle details in mijzelf 

Dat is miet zoveel anders.

Het is maar net wat je als onderwerp neemt. En waar je plezier en voldoening uit haalt.

En ik denk naarmate mijn zicht minder wordt, Beleef ik daar veel voldoening aan. Zo leer ik bijvoorbeeld meteen steeds beter om te gaan met wat veel ouderen ‘inleveren ‘ noemen. 

Misschien is het wel een soort levensbehoefte geworden om 'er uit te halen wat er inzit' en dat is meer dan ik jaren geleden had kunnen vermoeden.

Mijn uiteindelijke conclusie zou dus moeten zijn dat ik zeker wel wat geleerd heb, maar aan de andere kant, met nog zoveel mogelijkheden, blijft er nog veel over om verder te onderzoeken en plezier aan te beleven. 

Gelukkig maar.

Nachtelijke overdenking. Leven in vrede

Vannacht kwam ik tot de ontdekking dat ik wel kan denken dat ik meer rust in mijn hoofd heb, maar het is niet verdwenen. Als ik wakker lig gaan mijn gedachten niet naar huishoudelijke dingen. Niet naar problemen of dingen die ik wil schilderen maar er komt wel veel voorbij over dingen die ik zou willen schrijven. 

Het liefste zou ik dan opstaan en ze opschrijven maar dat heb ik tot nog toe niet gedaan.

Vannacht kwam de gedachte voorbij dat ik veel geleerd heb in dit keven maar als ik daar dieper induik dan zie ik dat het EIGENLIJK niet waar is. 

Zo kom ik dat woordje ‘eigenlijk” heel vaak in mijn gedachten tegen. Natuurlijk zijn er wel dingen die ik heb geleerd , mar het zet in mijn ogen niet zoveel zoden aan de dijk. Onder bepaalde omstandigheden heb ik profeit van wat ik leerde maar als het me werkelijk aan de botten komt dan moet ik dat nog maar afwachten of ik iets geleerd heb. Dan pas kan ik op te merken hoe ik er werkelijk mee om ga. 

 Als ik werkelijk onder extremere omstandigheden geraakt zou worden dan weet ik zeker dat ik dan niet reageer zoals ik zou hopen te reageren.  

STEEDS MEER (ook zon woordje dat ik in mijn gedachten vaak tegenkom)

voor wat reageren betreft onder morilijke omstandigheden zie ik steeds meer dat het niet zozeer is gelegen in wat je zegt maar hoe je iets zegt.

En dat is iets wat veel dieper is geworteld. het is geworteld in een keuze die je kunt maken.

Er zijn heel veel menselijke kwaliteiten en emoties die op verschillende manieren naar buiten kunnen komen.. Dat heeft te maken met het reageren en handelen vanuit liefde nededogen of vanuit egocentrisme. Dat zijn twee heel verschillende basis instellingen die een mens kan hebben. Het is mogelijk te leren handelen en een keus te maken uit een van beiden. 

Over het algemeen functioneren we op basis van uit ons zelf en is al ons doen en laten egocentrisch gericht. Natuurlijk niet alleen maar, maar als ik er bewust mee omga dan zou ik dat handelen en reageren uit eeen van beiden een groot verschil maken. Zo opmerkzaam ben ik nog lang niet door de dag heen. 

Zolang alles draait om het zelf is er nog heel wat te leren. Waarschijnlijk een leven lang. 

Ik zeg wel zo makkelijk: ik wil leven met alles erop en eraan maar doe dat naar eens. Er is altijd wel iets waar ik tegenaan loop en dan ga ik er echt niet altijd even liefdevol mee om. Want echt, ook liefdevol kan je dingen aanpakken en veranderen. Dat weet ik best.

Ik heb nog heel wat te leren om te kunnen leven in vrede.

Ontdekken en uitbuiten wat beter functioneert.

 Het is prachtig weer warm, tropisch warm. Ik heb er geen last van want in huis is het koel genoeg. Zelfs zo dat ik daar gisteravond even naar van werd. Natuurlijk kan de airco dan uit en op de serre was het heerlijk aangenaam voor mij. 

Ik heb het druk en kom tijd te kort. Het is vakantie maar het lijkt wel alsof juist daardoor mijn energie naar boven komt. Soms zou ik wel alles tegelijk willen doen. Lezen, schrijven, schilderen, mediteren, muziek luisteren. Het ziet ernaar uit dat ik tijd tekort ga komen. En multitasken… nee dat kan ik niet meer. 

Misschien komt het wel omdat er nu nergens een stok achter de deur staat van vaste afspraken die er onherroepelijk na de vakantie weer zullen komen…. Maar misschien wil ik dat niet meer en stop ik daarmee. 

Ik ga gewoon lekker doen zoals ik alles zelf wil. Thuis schilderen . Er komt nu net als vroeger veel meer uit mijn handen. Muziek luisteren. Helaas deed ik dat tegelijk met bepaalde dingen die ik deed, maar dat gaat niet meer en dan kan ik me maar op één ding concentreren En nu ik voorleesboeken heb ontdekt gast ern muziekje op de achtergrond echt niet meer. En lezen is ook leuk herontdekt te hebben. .

Ik ‘las’ een hoorcollege over autobiografieën door de eeuwen heen waar ik veel leuks van heb opgestoken ook voor de dingen die ik zelf graag wil schrijven. Alles kwam voorbij: van Augustinus tot Rousseau, van Sartre, de Beauvoir tot Haase van Dis en Pfeiffer.

Meteen ben ik ook op de hoogte van meer moderne en bekende schrijvers die ik nu na mijn zoektocht makkelijker in de e-book bibliotheek die aan de gewone bieb hier verbonden is terug kan vinden.

Dit belooft een paar mooie maanden te worden. 

Wakker liggen

 Ik heb weinig geslapen vannacht.

Zoals altijd zijn we laat naar bed gegaan en ik was om 5 uur alweer wakker. Dat is niet meer dan 4 of 5 uur slaap en dat gebeurt heel vaak. Overdag haal ik soms een uurtje slaap in.

Ik heb niet veel problemen met wakker liggen. Ben niet onrustig of tol niet doorlopend met mijn gedachten in een kringetje rond. Mooie tijd om wat ademhalingsoefeningen te doen met een meditatieve achtergrond.

Het was een heerlijk weekend met als kers op de taart fijne gesprekken met zoonlief.

Toch vind ik het altijd heel apart dat het weekend anders voelt dan door de week. Vreemd omdat we gepensioneerd zijn en alle dagen tot onze beschikking hebben. Ook al is dat niet helemaal waar want er zijn toch iedere dag bepaalde dingen die gedaan moeten worden of afspraken die nagekomen moeten worden. Ook al doe je nog zoveel moeite dat te beperken. Maar het is nu wel vakantietijd en dus vanmiddag geen KWA schilderen. Misschien zo eens even een penseel in de handen nemen want vanmiddag komt vriendinneke waar ik zo leuk aan kan praten over de dingen die we tegenkomen op ons spirituele pad.

Als de tv aan staat en Fer zit te kijken dan paj ik de rablet met een tekenprogramma en maak in dit gevall een schetsje van een aquarel van Rodin. Er is altijd wel iets te doen wat ik wel kan zien.  Op afstand van de tv zie ik minder en kan het vaak niet volgen vooral als er vreemde talen gesproken worden.  Als ik echt moeite wil doen om iets te volgen op tv dan kijk ik op de tablet vlak onder mijn neus. 

Lange en korte zaterdagen

 Over gisteren gesproken, dit was al de tweede keer dat Fer zowel als ik, beiden het idee hadden dat het vrijdag zaterdag was. Heel apart dus we gingen een extra lang weekend tegemoet.

Nu , op de zaterdagmiddag heb ik het idee dat de zaterdag omvliegt en niet lang genoeg kan duren. Vanmiddag een pasfoto laten maken omdat ik volgende week een nieuw identiteitskaart moet aanvragen. 

Het is .lang niet zo warm als verleden week maar de warmte is drukkend en we waren blij weer thuis te zijn. 

Vanmorgen weer een prachtige meditatie via de zoom gehad met ons kleine maandelijkse vajrayana groepje. Zo mooi deze keer, alsof er weer verschillende kwartjes op de juiste plek vielen in samenhang met de les die we om de twee weken bij Veroni hebben. Heel fijn is dat.

Ik ben dus deze week begonnen met een pil om de andere dag voor de pijn door de pds en ik heb het idee dat het voor wat de bijverschijnselen betreft het al iets beter gaat. Hopelijk blijft de pijn toch ook met deze kleinere dosering weg

Medicatie

 Toen ik een jaar geleden bij de ndl arts kwam had ik al jaren erg veel pijn bij het ontlasten zo erg dat ik vroeg om een stoma. Eerst maar wat anders proberen zei ze zonder de stoma af te wijzen. Dat gaf vertrouwen em

Ik slikte een piepklein pilletje en nu een jaar later is die erge pijn verdwenen. Alhoewel de pds symptomen niet helemaal zijn verdwenen, is daarmee te leven.

Bijverschijnsel is vermoeidheid en daardoor waarschijnlijk ook verminderde concentratie en misschien dat het focussen van mijn slechte ogen ook wat vertraagd is en ik daardoor slechter lijk te zien

Ik besprak het vanmorgen bjj een viermaandelijks terugkerend consult. Nee voorlopig wil ik geen vervelend darmonderzoek. Dat had ik al vaker en daar heb ik nog geen zin in. Als ik twijfel, roep ik wel vertelde ik haar.

We besloten dat ik de volgende vier maanden om de andere dag het pilletje zou slikken dat niet door midden te delen is. Eens kijken hoe dat uitpakt. Als de pijn niet terugkomt en de vermoeidheid vermindert, zou dat mooi zijn.

Maar die pijn … daar kies ik niet meer voor, als het niet moet dan wordt ik toch liever wat sneller moe.

Ik ben benieuwd of een pilletje om de andere dag ook gaat werken. 

We zien wel verder.

 Het is veel te warm om een blogje te schrijven. De afgelopen week heb ik alles afgezegd. Er stond een route met demonstraties gepland in onder andere de Bibliotheek op vrijdagmiddag. Ik zou daar ook iets gaan doen. Met het tablet aangesloten op het mega grote scherm van de bieb zou ik laten zien hoe je met foto en tekenprogramma s creatieve beelden kunt samenstellen van foto s en beschilderen. Leek me zo leuk om te doen, wetend dat ik daaraan voorafgaand de zenuwen zou hebben. Het is me allemaal bespaard gebleven. Misschien een andere keer.

In huis heb ik geen last van de warmte met de airco aan. Ik ben daar geen fan van. Maar nu is het toch wel heerlijk. De boodschappen hebben we thuis laten bezorgen. Arme jongens maar je ze kunnen tegen een stootje als ze jong zijn en een fooi met een glas fris verzacht de zoutzweetdruppels. 

Aankomende week zal het ook nog wel pittig zijn en daarna…

Zien we wel weer verder.

Water en vuur

Inleveren

  Als je ouder wordt moet je  inleveren. 

Ik vind het toch zo een treurig woord dat oude mensen op die manier omgaan met de goede tijd die men nog heeft. Een soort rouwproces van inleveren en afscheid nemen in een proces dat eeuwig is en altijd zal zijn. Een ander woord gebruiken voor inleveren kan een wereld van verschil betekenen. In een tijd waarin we de gelegenheid hebben het hele leven te overdenken. Op die manier kan ik in leren zien wat ik nog wel kan of wil verbeteren aan mijn kwaliteit van leven. Verbeteren aan dat waar ik mee bezig ben om zo een boost te krijgen en nieuwe openingen te zien.

Ik heb het liever over veranderingen.

Ja, dingen veranderen doorlopend en dat houdt nooit op, maar goed ook. Het gebruik van een ander woord geeft een heel andere manier om ernaar te kijken. Ik weet wel dat het soms voelt als inleveren, maar er zijn veel te veel dingen die als inleveren worden benoemd. Dat kan best anders.

Toen ik jong was ging ik van de kleuterschool naar de lagere school. Dat was toch ook geen inleveren. Zo werd ik later tiener. Ook dat was verandering en ik dacht er niet eens over na dat het weleens inlevering van mijn kindertijd zou kunnen betekenen. Dat ik de speelltjes waar ik zo van hield achter me zou moeten laten.. Nu ik oud ben doen mijn ogen het steeds minder en nu ontdekte ik dat ik me kan laten voorlezen.  

Ik kijk niet eens meer naar wat ik niet zie. Dat zou zo zinloos zijn. Daar bij stilstaan ontneemt me ook de tijd en aandacht om te zien wat ik nog wel zie. Daar heb ik meer tijd en aandacht voor nodig. Die tijd heb ik hard nodig nu ik langzamer ben geworden. De rollator noem ik af en toe mijn blinde geleide hond. Het geeft me zoveel steun en zekerheid om niet te vallen en ik kan er nog op uitrusten ook. Leuk is het dan als ik een opmerking van een onbekende krijg. Ik voel het als een compliment dat ik er in een behoorlijk tempo in heb zitten en rechtop daarmee vooruit steven. 

Zolang er geen overheersende pijn is, is mijn leven goed en vind ik inleveren niet goed genoeg. Waar ik iets aan kan verbeteren of kan voorkomen, dan zal ik dat zeker doen en niet uit eigenwijsheid afwijzen. 

Als de ene deur zich sluit, opent zich een andere. 

Als ik er zelf het maar voor opensta.

Toch rest ik nog die ene kanttekening. Uiteindelijk is alles wat er is in de vorm ook eindig en ook daar houd ik zo veel mogelijk rekening mee. Dat kan omdat het mijn levenslust tot nog toe  niet bedreigt.

Een betere wereld

 Wat een heerlijke dag. 

En dan zit ik in de serre, zo heerlijk. In huis is het een of twee graden koeler en ook nog zonder airco aan. Daar blijf ik doorlopend koude voeten houden. Op het balkon is de temperatuur voor mij heerlijk.  

Als ik dan zo lekker onderuitgezakt zit in alle rust dan komt er bij mij naar boven: zitvlees. Ja, dat heb ik zeker wel en alle rust om ervan te genieten. Dat had ik 20 jaar geleden niet kunnen bedenken. Wat was ik druk met van alles en nog wat en wat moest ik veel. Nu ook nog wel maar wat ik wil daar kan ik in alle rust mee bezig zijn. 

Vanaf dat ik heb leren mediteren en de boeddhistische filosofie me wat duidelijker en meer eigen is geworden, is dat steeds heilzamer voor mij geworden. De eerste 10 jaar natuurlijk nog niet, Toen was het oefenen om rust in mijzelf te vinden . Toen was het me zeker nog niet ‘eigen’. Het is dan echt wel moeilijk aan te leren en het hele leven als een ervaringsveld te beleven.    

Nu is het onmisbaar geworden en door de dag heen aardig geïntegreerd. Vooral nu het lijf niet meer kan wat ik gewend was. Het geeft als vanzelfsprekend meer souplesse voor het aanpassen aan de verandering waardoor ik het niet zie als inleveren. Op die manier hoor ik mijn vriendinnen er dan wel over praten en dat is heel begrijpelijk. Toch schuilt er in dat kleine woord een groot ervaringsveld van verschil.

Ook het naderende einde is iets waar ik tot nog toe in volledige rust over nadenk en dat voelt goed. Ook al wil dat niet zeggen dat ik niet in paniek zal schieten als het zover is, maar dan kan ik in ieder geval gerust zijn dat ik gedaan heb wat ik kan om zo veel mogelijk rustig ‘bij de les te blijven' en aan heb gedaan wat ik kan. 

Uiteindelijk kan ik alleen maar aan mijzelf werken om een beter mens te worden.

 Zo hoop ik dan op mijn heel eigen manier , al is het misschien maar een zandkorrel, en steentje bij te dragen aan een betere wereld.