Ik moest er wel vroeg mijn bed voor uit. Dat ben ik niet meer gewend. Ik was jaren geleden blij dat Ferr niet meer om zes uur de eerste trein pakte om naar zijn werk te gaan. Ik stond altijd samen met hem op. Het was maar zelden dat ik na zes uur weer in bed stapte. Je hebt dan wel een mooie lange ochtend, maar ik was toch blij dat het niet meer hoefde.
Vanmorgen was ik er dus om 7.30 uur al al uit want ik zou met Robbie naar Nijmegen gaan waar Chung Tsang Rinpoche een groene Tara-initiatie gaf met de bijbehorende informatie.
Nou zegt je dat waarschijnlijk niets.
Geen probleem, ik zal je niet met et de details vermoeien maar 35 jaar geleden had ik daar al iets mee nog voor ik wist waar het allemaal over ging. Dus nu was ik blij met dit buitenkansje en het sloot mooi aan bij wat ik de afgelopen 35 jaar al heb opgestoken.
En…
Heel veel oude bekenden terugzien is een feestje op zich. Als je al vanaf Corona nauwelijks lijfelijk in contact hebt met vele bekenden omdat ik nu nog hoofdzakelijk met zoom werk.
Een feest van herkenning dus..
En reken maar, ik heb ervan genoten.
Daar komt ook nog bij dat ik me de laatste tijd zo goed voel omdat ik nauwelijks nog last heb van de pds. En mijn energie is in tijden niet zo goed geweest. Dat was een jaar geleden wel anders toen ik overwoog me hard te maken voor een Stoma omdat het steeds ondraaglijker werd.
Alle reden om dankbaar te zijn voor alles wat er op mijn pad komt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten