Het wordt kouder. Voor mij als warmtefreek betekent het dat ik de koudere plekken in huis liever vermijd. Wat een onzin, denk ik dan weer, wat is er nou koud in een warm appartement. Ik ben veel te veel verwend.
Het doet mij denken aan lang geleden toen het, tot op de wc toe kon vriezen. Die was buiten als een apart gemetseld hokje op de houten balkon geplaatst, die dan weer met een paar treden boven de tuin hing. En vanuit de tuin kwam je met een paar stenen treden naar beneden in de half uitingegraven kelder onder het huis.
Dat waren de jaren 45 tot 55. De eerste tien jaren van mijn leven.
Naarmate ik ouder word, komen er steeds meer herinneringen naar boven. De groe wasmachine die in de kelder stond. Een houten tobbe. Er hingen houten knotsen onder het deksel die als je hem op de tobbe liet zakken met zijn knotsen in het heet gekookte sopwater met wasgoed hing. Het water was geklopt met zeep uit een zeepklopper waarin een stuk sunlight zeep zat. De klossen werden aangedreven met een oude motor die mijn vader wist op te duiken, met een riem aangedreven die de klossen heen en weer liet draaien.. Als mijn moeder die machine aanzette, zong ze mij toe op de maat van het heen en weer draaien van die klossen.
Ik doe mijn best
Zo hard ik kan
Ik doe mijn best
Zo hard ik kan.
Er waren niet veel buurtbewoners die een wasmachine rijk waren zo vlak na de evacuatie. Alle huizen waren vaak volkomen leeggeplunderd toen de bewoners terug kwamen.
Ik vraag me nu af of die wasmachine in de kelder was blijven staan in de negen maanden dat ze geëvacueerd waren of had mijn vader zich daarop al eerder uitgeleefd in een van zijn talrijke innovatieve ideeën met oude stofzuiger motoren, riemen en andere handvaardigheden. Misschien is die zware tobbe met motor toch blijven staan en was de aandrijving er al eerder door mijn vader opgezet.
Ik kan het ze niet meer vragen.
Wat een herkenning tot en met het buitentoilet toe. Mijn vader had daar later een douche-verwarmingslamp in gehangen. Ook tegen bevriezing. En de opmerking "aan kou kun je wennen"is niet voor iedereen.6 Weken oppassen in een Franse boerderij met houtkachel tijdens voor hun extreme kou,leerde me,dat ik niet kon wennen. Alleen gemberthee hielp een beetje
BeantwoordenVerwijderenIk ben van '51 en heb geen tobbe meegemaakt, wij hadden een lavet. Ik herinner me wel een wasmachine die buiten stond als hij in gebruik was, want het spoelen moest met de hand. Wat een werk was dat. De oorlog maakte mijn moeder met haar familie in Den Haag mee, en ze moesten op een gegeven moment het huis uit. Toen ze terugkwamen was alles eruit gesloopt.
BeantwoordenVerwijderen