Vanmorgen heb ik mijn energie zo maar in de huishoudelijke klusjes gestopt. Dat begon gisteren al met een wasje draaien en ophangen en de serre stofzuigen omdat er veel van de geraniums was afgevallen. Vanmorgen gestreken en straks wil ik nog even de plantjes verzorgen.
Tja, ik ben niet zo van ‘het huishouden'. Natuurlijk, er zijn toch af en toe wel dingen die gewoon moeten. Nu ik wat beter in mijn energie zit, vind ik dat allemaal niet zo erg. Doe het dan ook wel graag. Want zoveel is het niet. Carmen doet nog steeds het grotere werk en Fer staat altijd klaar om me dingen uit handen te nemen.
Vreemd is het nog steeds dat ik al moe ben als ik de strijkplank, strijkbout en was tevoorschijn heb getoverd en dan moet ik nog beginnen aan die volle wasmand die ik altijd te veel laat oplopen net dat wat ik wel strijk. Altijd neem ik me voor dat niet te doen maar ja, ik schreef het al vaker, gewoonte patronen zijn lastig te doorbreken, daar moet je sterk gemotiveerd voor zijn en ook nog eens geconcentreerd en aandachtig. Dan is het na verloop van tijd een fluitje van een cent en je eigen geworden. Hihihi, er zijn op dit moment andere dingen die ik me graag eigen wil maken dan op tijd de minder volle wasmand strijken. Uiteindelijk moet het toch gedaan worden.
Toen ik, alweer jaren geleden boodschappen deed met schoonmama, zij was toen over de tachtig (nu is ze 97) klaagde ze er over dat ze zo snel moe was. Ik antwoordde haar dan. Dat is toch logisch, je bent tachtig geweest!
Nu is die snelle vermoeidheid mijn eigen ervaring. Boven de tachtig gaat het sneller, maar gelukkig wordt ik er niet chagrijnig van en na wat rust huppel ik nog steeds vrolijk verder.
En dan straks na een kopje koffie nog even een wandeltje park, net als gistermiddag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten