ik wil iedere verandering die op mijn pad komt, of het nu plezierige of onplezierige veranderingen zijn met zo veel mogelijk nieuwsgierigheid en een open mind benaderen in afwachting en opmerkzaam welke perspectieven het te bieden heeft voor het vervolg van mijn bestaan.
Ik ben niet zo van ‘ in de hoop dat’...
Natuurlijk zal dat voor ieder persoonlijk abders zijn.
Ik denk dat ik ne dan iets onrealistisch voorstel.. Dat is mijn oprechte ervaring.
Ik heb me vaak gericht op veranderingen die ik zelf in mijn leven activeerde en die gaven inderdaad een heel nieuwe richting aan die ik zelf voor een groot deel bepaalde en had uitgedacht voor de toekomst. . Maar dan nog waren er heel veel onvoorziene omstandigheden, want de toekomst is nooit zeker.
Ons voorstellingsvermogen is eindeloos maar of dat wat ik me voorstel ook beantwoord aan mijn werkelijkheid van de toekomst, zoals ik me dat voorstel, is zeer onwaarschijnlijk,
Zo zijn er ook veranderingen die ik niet zelf bepaal, maar die met een tijdlijn of andere omstandigheden te maken hebben. Die kan ik niet altijd actief veranderen, soms waren ze wel te voorkomen geweest. Dat zijn dan die dingen waar ik me toch in schikken moet en vooral er het beste uit leren halen, ook al is dat soms met een zwaar hart.
Dat gaat niet altijd makkelijk maar het geeft me wel het inzicht dat ik zelf verantwoordelijk ben voor het verloop van de verandering.
Vooral, nu ik mijn zeventiger jaren achter me heb, dringt het steeds meer tot me door dat er nog nauwelijks vooruitgang valt te verwachten in achteruitgaande processen. Het is belangrijk daar een stabiele weg in te vinden. Het stemt me dan ook niet ontevreden. Ik heb meer tijd om me voor te bereiden op allerlei veranderende omstandigheden die ik zoals ik hierboven al schreef met nieuwsgierigheid en een open mind wil gaan ervaren. Dat gaat niet vanzelf. Daar wil ik bewust aan werken.
We zullen maar zeggen tot we bij het gaatje zijn en ik dan met een gerust hart dit leven af kan sluiten. Dan is daar niets mis mee.
En natuurlijk wil ik zoals ik nu ben wel 100 worden,
Maar de materie zal niet vernieuwen en het belangrijkste is dat de niet verouderende geest er tevreden en blij mee kan blijven.

Zonet een uur gebeld met mijn vriendin(86)in Suriname. De afnemende mogelijkheden en toenemende klachten kwamen ook langs.Maar gelukkig hebben we de creativiteit om praktische oplossingen te bedenken en het vermogen te aanvaarden
BeantwoordenVerwijderen