__________________
Vertrouwen
Kom mijn vriend
Zonder uitstel
Laten we gaan
Nu is het moment
Er komt geen beter
Er is geen ander
Een vast besluit
Doet je zachtjes
Voortbewegen
Het pad ontvouwt zich
Onder je votveten
zo ga je
zonder mankeren
Zonder twijfel
Zonder vrees
Kom mijn vriend
Laten we gaan
In heelheid
Ben je nooit alleen
______________
De liefde
Zei ze
Noem mij maar Liefde
Ik raakte in haar verstrikt
als ze voorbij kwam zongen de vogels en scheen de zon
Maar ze ontglipte
Ik riep haar terug en
Water ruiste door beekjes
mijn hart sprong op van verruking als ik haar in de verte zag naderen
Ze gaf me de veerkracht die ik nodig had
Noem mij maar Liefde zei ze.
Ze werd moe en boog haar stralende gestalte
Er zongen geen vogels
Zo is Liefde niet dacht ik
water werd een modderstroom.
Ik wilde haar vastgrijpen vasthouden
meenemen
Keek haar aan
Haar ogen lachten niet
ik keek nogmaals
en keek in mijn spiegelbeeld
Ik had nog niets begrepen.
______________________
In de avond
Als de lage zon verdwijnt
achter mijn horizon
twinkelen bladeren
als goud in de wind,
lachen de geesten
in knisperende
blad
het volkjedat daaronder
beslommeringen heeft.
----------------------------------------------------------------
Veel te vroeg
Op deze vroege morgen zien slechts
de toppen van de bomen de zon
die twijfelt.
Plotseling, schijnbaar willekeurig
spreidt ze haar stralen uit en scheidt
het licht van donker.
-
In de verte ruist de ochtend van de stad.
Het snorren van de krantenjongen en
de eerste trein, die veel te vroeg
de warme liefde van de nacht
verwijdert.
Nog zingt de nachtegaal.
-------------------------------------------------------------------
Het is niet waar
Ben ik de vorm die mij bepaald
of ben ik nog iets meer
Ben ik het hoofd dat denken kan
zo denk ik keer op keer
ben ik de vrouw die lacht
om een onschuldig kind
maar ook kan ik verdrietig zijn
en vrouw die jou bemind
ben ik lief of ben ik boos
wie denk ik dat ik ben
wie ademt mij
bezielt mijn geest
wat is de levenskracht die telkens weer
het stuwend hart laat pompen
verwondert over leven
dat zich dag na dag voltrekt
aan deze kleine lichaamsplek
bewustzijn van een wonder
bewustzijn dat dit al omvat
of is dat in mijn lijf vervat
of leeft mijn lijf in het bewustzijn
Ach, een ding is me nu wel klaar
wat ik denk te zijn
het is niet waar
Dat zijn hele mooie gedichten Elly. Die mag je meer delen gaan. Gedichten zeggen soms wat woorden niet kunnen zeggen. En vangen gevoelens die te groot of te stil zijn voor gewone alledaagse gesprekken. Dat kan je dan kwijt in een gedicht.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel Tine
BeantwoordenVerwijderen