Huishoudelijke motivati, aandacht en concentratie

 Vanmorgen heb ik mijn energie zo maar in de huishoudelijke klusjes gestopt. Dat begon gisteren al met een wasje draaien en ophangen en de serre stofzuigen omdat er veel van de geraniums was afgevallen. Vanmorgen gestreken en straks wil ik nog even de plantjes verzorgen. 

Tja, ik ben niet zo van ‘het huishouden'. Natuurlijk, er zijn toch af en toe wel dingen die gewoon moeten. Nu ik wat beter in mijn energie zit, vind ik dat allemaal niet zo erg. Doe het dan ook wel graag. Want zoveel is het niet. Carmen doet nog steeds het grotere werk en Fer staat altijd klaar om me dingen uit handen te nemen. 

Vreemd is het nog steeds dat ik al moe ben als ik de strijkplank, strijkbout en was tevoorschijn heb getoverd en dan moet ik nog beginnen aan die volle wasmand die ik altijd te veel laat oplopen net dat wat ik wel strijk. Altijd neem ik me voor dat niet te doen maar ja, ik schreef het al vaker, gewoonte patronen zijn lastig te doorbreken, daar moet je sterk gemotiveerd voor zijn en ook nog eens geconcentreerd en aandachtig. Dan is het na verloop van tijd een fluitje van een cent en je eigen geworden. Hihihi, er zijn op dit moment andere dingen die ik me graag eigen wil maken dan op tijd de minder volle wasmand strijken. Uiteindelijk moet het toch gedaan worden.

Toen ik, alweer jaren geleden boodschappen deed met schoonmama, zij was toen over de tachtig (nu is ze 97) klaagde ze er over dat ze zo snel moe was. Ik antwoordde haar dan. Dat is toch logisch, je bent tachtig geweest!

Nu is die snelle vermoeidheid mijn eigen ervaring. Boven de tachtig gaat het sneller, maar gelukkig wordt ik er niet chagrijnig van en na wat rust huppel ik nog steeds vrolijk verder. 

En dan straks na een kopje koffie nog even een wandeltje park, net als gistermiddag.

Heilzame keuzes maken.

 Als in  in de basis structuur van de mens niet alle  kwaliteiten en mogelijkheden  aanwezig zouden zijn was het onmogelijk  een empatisch mens te  zijn  met alle positieve en negatieve eigenschappen daarbij aanwezig.

Blokkades (fysiek/psychisch) en niet weten  verhinderen het demenselijk bewustzijn de kwaliteiten uit te wisselen met an het brein (vise versa) en blokkeren  het maken vaneen bewuste vrije keuze die heilzame resultaten kunnen opleveren voor de mensheid  

Bewustzijn en hersenfuncties zijn in een doorlopend samenspe l  van mogelijkheden. Een goede afstemming op elkaar is noodzakelijk  voor een heilzaam functioneren, zoals de berijder en zijn paard . Beiden moeten gekend worden.

Bruinbrood

 Ik hang op de bank met de naweeën van de pijn. Fer is de boodschappen halen en gaat door met een gebakje naar zijn moeder voor zijn eigen verjaardag..

Ik had graag meegegaan en dat was ook de bedoeling maar helaas. 

Ik werd vanmorgen al wakker met een beroerd gevoel. Naar de wc gaan leverde niets op maar na een poosje toch wel. Dat was een hele opluchting. 

Te vroeg gejuigd. Het ging de laatste tijd zo verschrikkelijk goed maar gisteren had ik weer een sneetje bruin brood gegeten bij het ontbijt. Dit is al de derde keer dat ik weer die oude vreselijk pijnlijke klachten krijg waarbij mijn darmen kleine vlokjes produceren die als het ware kokhalzend met veel schrijnende pijn uitgeperst moeten worden.

Na drie of vier keer kort achter elkaar weer terug naar het toilet, lig ik nu uitgestrekt met een pijnlijk onderstel op de bank 

Als ik hier nu langzamerhand de pijn lig uit te zieken realiseer ik me hoe het in godsnaam mogelijk is dat ik al die jaren doorliep met die toestanden, gelukkig wel wetend dat het altijd weer over ging, maar toch… ik heb altijd alles gewoon door gedaan. 

Na mijn tachtigste besloot ik dat niet meer te doen en mezelf de rust en tijd te gunnen weer bij te komen. Ook dat kan alleen maar groeien door opmerkzaamheid. Zo'n gewoonte patroon doorbreek je niet van het ene op het andere moment.

Toch ben ik wel blij dat ik er al die jaren zo veel mogelijk overheen gewalst heb, ook al gaf dat veel problemen. Ik heb in ieder geval wel kunnen genieten van alles wat ik graag wilde doen. Als ik dat niet had gedaan was er veel moois aan me voorbij gegaan. 

Toch besloot ik na mijn 80ste verjaardag naar de mdl specialist te gaan. Ze raadde me aan mindfulness te gaan beoefenen. Maar ja, dat doe ik al 35 jaar vrij intensief. En misschien is dat wel de oorzaak waardoor ik al die jaren door heb kunnen gaan met mijn leven op een voor mij goede manier. Verder gaf ze me Nortrilen en nu slik ik dat om de andere dag wat een enorme verbetering is. Dat scheelt een slok op een borrel. Nu kan ik meestal de deur uit zonder buikpijn en de ellende daarvan. Dat is zo'n opluchting. 

Maar bruinbrood… dat toch voorlopig en misschien wel helemaal niet meer.

Onee, DAT heb IK niet.

 

Vanmorgen een gesprekje aan de ontbijttafel met mijn lief. Als ik hem dan van iets wil overtuigen kan ik behoorlijk fel overkomen. Niet altijd handig maar ja. Hij kent me wel en weet dat het geen boosheid is. En dat is het ook niet. Maar niet iedereen weet dat maar bij anderen gebruik ik die toon ook meestal niet.

 Het is vaak zo lastig anderen te laten zien dat ze dezelfde blokkades en gedragspatronen bezitten als ieder ander. Ikzelf incluis.

De een merkt het alleen wat sneller op dan de ander en hoe sneller je opmerkt dat je (omder andere omstandigheden en oorzaken) dezelfde structuren in het gedag hebt als degene die je  oordeelt des te eerder ga je er dan hopelijk minzaam mee om.

Dat is in ieder geval dat waar ik me graag bewust van wil worden  onder het motto. De balk in je eigen oog 😭😄

 Ik weet wel dat het niet mijn taak is de ander tot zelfreflectie aan te sporen, maar in een goede relatie doe ik dat misschien wat makkelijker, alhoewel het zinloos is. De enige die zich veen bepaald gedrag bewust kan maken is alleen de persoon in kwestie zelf.

 Maar het blijft een feit dat het is makkelijker is die dingen in de ander te zien dan in  het zelf.

We zeggen veel te vaak zonder nadenken,,,, OH NEE DAT HEB IK NIET

Feest van herkenning

 

Ik moest er wel vroeg mijn bed voor uit. Dat ben ik niet meer gewend. Ik was jaren geleden blij dat Ferr niet meer om zes uur de eerste trein pakte om naar zijn werk te gaan. Ik stond altijd samen met hem op. Het was maar zelden dat ik na zes uur weer in bed stapte. Je hebt dan wel een mooie lange ochtend, maar ik was toch blij dat het niet meer hoefde.

Vanmorgen was ik er dus om 7.30 uur al al uit want ik zou met Robbie naar Nijmegen gaan waar Chung Tsang Rinpoche een groene Tara-initiatie gaf met de bijbehorende informatie. 

 Nou zegt je dat waarschijnlijk niets.

 Geen probleem, ik zal je niet met et de details vermoeien maar 35 jaar geleden had ik daar al iets mee nog voor ik wist waar het allemaal over ging. Dus nu was ik blij met dit buitenkansje en het sloot mooi aan bij wat ik de afgelopen 35 jaar al heb opgestoken.

En…

Heel veel oude bekenden terugzien is een feestje op zich. Als je al vanaf Corona nauwelijks lijfelijk in contact hebt met vele bekenden omdat ik nu nog hoofdzakelijk met zoom werk. 

Een feest van herkenning dus..

En reken maar, ik heb ervan genoten.

Daar komt ook nog bij dat ik me de laatste tijd zo goed voel omdat ik nauwelijks nog last heb van de pds. En mijn energie is in tijden niet zo goed geweest. Dat was een jaar geleden wel anders toen ik overwoog me hard te maken voor een Stoma omdat het steeds ondraaglijker werd.

Alle reden om dankbaar te zijn voor alles wat er op mijn pad komt.

Inloop middag en demonstraties.

 Vanmiddag was er een inloopdag op verschillende locaties in Presikhaaf.

Ik zat met drie vrienden in de bibliotheek. Marian demonstreerde haar zilverbewerking en de sieraden die ze maakt. Onno heeft mooie puzzels gemaakt op basis van een heel wiskundig programma dat hij heeft uitgedokterd waarbij hij meestal kinderen uitnodigt de nieuwe puzzelstukjes te beschilderen. Hanneke liet erg mooie haat zelfgemaakte kleding zien. En ik demonstreerde op een groot scherm mijn creatieve compilaties van foto s, schilderijen en tekeningen die ik maak.

Er waren lekkere hapjes en drankjes.

Het liep niet storm want buiten viel de regen neer. Het was wat dat betreft een trieste dag, in tegenstelling met onze ervaring. Het was reuze leuk voor mij om op een groot scherm te laten zien hoe het werkt en hopelijk heb ik een kennis waar ik heel lang heel leuk mee heb zitten praten, ook geïnspireerd om haar eigen creatieve ingevingen een nieuwe impuls te geven. Dat zou leuk zijn..

We hebben geen foto's gemaakt maar ik zal even in mijn archief duiken. Misschien vind ik wat.

Eendracht in verscheidenheid

 Het is toch raar dat ik aan 5 uur slaap genoeg lijk te hebben. Af en toe is er dan een dag dat ik wat langer slaap, maar omdat we erg laat naar bed gaan ben ik dan kaat op en ik kan niet zeggen dat ik me dan zo lekker voel. Soms val ik wel overdag even in slaap. Maar ook daar geldt : niet langer slapen dan drie kwartier want ik slaap wel eens anderhalf uur en als ik dan wakker wordt voel ik me echt niet lekker en heb soms een uur nodig voordat het lijf weer opgeknapt is. 

Zo heeft ieder mens een eigen ritme waarin hij/zij/het zich het makkelijkst vindt.

Over onderscheidingsvermogen rn en toch in vrede samenleven. Dat is vaak heel lastig.

Terwijl ik dit schrijf gaat er weer van alles door mijn hoofd over mannelijjk vrouwelijk en onzijdig waar we tegenwoordig allemaal racistische ellende aan ophangen. Ik heb daar soms wel problemen mee. Met de manier waarop we tegenwoordig alles genoodzaakt zijn te benoemen. Geen moeite met de afkomst en geaardheid van iedereen zoals die is. Maar met het feit dat het vaak noodzakelijk is alles te specificeren en niet als vanzelfsprekend iedereen accepteren zoals die is. Als de hele wereld iedereen in zijn waarden zou laten zou vanzelfsprekend iedereen zich ook nooit aangesproken, beledigd of in een hoek gezet hoeven voelen maar de wereld wordt steeds gecompliceerder en meningen over invulling van woorden en vormen als zwarte piet en wappies lopen uiteen dus is duidelijkheid en juiste benaming noodzakelijk om verwarring te voorkomen. En dat roept dan meteen weer agressie op. 

Op al die specificaties lijken onze hersentjes nog niet afgestemd. Althans, de mijne niet. Die worden alleen maar kleiner boven de tachtig 😄 en misschien is dat wel heel gunstig voor de menslievendheid.

Over zulke dingen kun je misschien op de socials maar beter helemaal niet schrijven. Dan wordt het vaak weer verkeerd geïnterpreteerd of dan heb je het weer niet duidelijk genoeg opgeschreven.

Ach tja, alle mensen broeders waren….Zucht.

Digitaal knippen en plakken 

Praktisch

 Ik voel me de laatste tijd behoorlijk energiek. Er zijn zoveel dingen die op mijn pad komen. Laatst waren we in Zutphen want we zijn weer op zoek geweest naar een salontafel met laden en als je daar bepaalde ideeën over hebt valt het niet mee iets te vinden dus ook in Zutphen lukte het niet.

Het was afgelopen donderdag daar echt zo een dagje voor.

Maar gisteren vonden wij iets dichter bij huis, in een Outlet in Zevenaar iets dat in de richting kwam.

We vonden we twee tafeltjes die naast elkaar het juiste formaat hadden. Het was niet precies zoals we wilden, maar nu ze er staan ben ik er heel blij mee want ze zijn buitengewoon functioneel en dat is echt belangrijk voor mij. 

Vanmiddag ook nog gefotografeerd in de dierentuin. Met die fotootjes ben ik nog aan het uitzoeken. Ik maak er zoveel en zoek er dan het beste uit.  Dat is een werkje waar ik goed bij uit kan rusten.

Vertrouwen

  

Ik plaatste een nieuw gedichtje in de pagina 'gedichten'

Kom mijn vriend

Zonder uitstel

Laten we gaan

Nu is het moment

Er komt geen beter

Er is geen ander

Een vast besluit 

Doet je zachtjes

Voortbewegen

Het pad ontvouwt zich

Onder je votveten

zo ga je

zonder mankeren

Zonder twijfel

Zonder vrees

Kom mijn vriend

Laten we gaan

 In heelheid

Ben je nooit alleen

En plots is het herrfst

 

De praktijk

 

Een vervolg op het vorige blogje met dank aan de reactie van ella in het vorige blog

Natuurlijk gaat dat aan je hart en pijn is erg. Ik noem alles wat niet meer kan dus GEEN 'inleveren' .  En dat is mijn persoonlijk ding. Iedereen mag daar natuurlijk anders over denken en zal het ook anders ervaren. .Voor mij blijft het werken aan verandering. Het heeft in ieder geval impact op het leven dat mee moet veranderen.

Ik hoor oude vriendinnen om mij heen altijd praten of schrijven over inleveren. Ik wil dat niet zo ervaren en richt me op die verandering. In de praktijk komt dat voor mij neer op aanpassen. 

Veel mensen gaan zo lang mogelijk door met de beperkingen op dezelfde manier als ze hun hele leven deden en gelukkig kan dat allemaal op de eigen manier. Mijn manier is nuet zo. 

Hieronder beschrijf ik in het kort mijn ervaringen met beperkingen die me nieuwe mogelijkheden gaven

En rollator als een soort vriendje, een blindengeleidehond die me behoedt voor vallen ook al kan ik nog prima lopen en mankeert het me (nog) niet aan mijn spieren. Een uitkomst voor vermooidheid  onderweg. E boeken, voorlees app, onderweg in de auto niet meer alles zien. Ik fotografeerde graag vanuit de auto naast mijn lief zittend, maar dat gaat niet meer. schilderen en fotograferen veranderen en er zijn handigheidjes in huis die niet meer lukken, waar ik hulp bij nodig heb. Maar doorlopend zoek ik naar mogelijkheden het zelf op te lossen. Een uurtje iets doen en ik ben  hondsmoe in verband met pijnlijk slechte darmen en slechts één nier. Ik heb fysiek nog maar weinig energie. Wil me daardoor senang in huis voelen, ook als ik er langer niet uit kan en dat vaak ook niet wil. Gelukkig weet ik met hersenwerk niet van ophouden en dat was altijd al zo maar ik vind rust en stabiliteit in uitgebreide beoefening en meditaties. Ze zijn een uitkomst. 

Het hele leven verandert als je lijf zich laat voelen. Dan wil ik het zo inrichten dat de beperkingen geen probleem worden maar nieuwe openingen en misschien wel ongekende mogelijkheden geven. 

Doordat ik zo slecht zie werk ik graag met mijn 14" tablet . Het is geweldig leuk daarop ook te tekenen en expirementeren met foto's  en een uitkomst om toch bezig te blijven met visuele dingen.