Een betere wereld

 En het is nog niet eens zondag maar het is zaterdagavond. Ik heb behoefte om te schrijven, schrijven zoals ik vroeger zei: om dingen op een rijtje te zetten. Toen gebeurde er zoveel tegelijk in mijn leven dat ik het schrijven nodig had om niet te veel uit balans te raken. 

Nu ik stabieler in mijn vel steekt, voel ik plots weer de behoefte om te schrijven met als uitgangspunt: alles op een rijtje zetten. 

Rondom mij heen zie ik zoveel mensen in verwarring en met stress over alles wat er in de wereld gebeurt. Plotseling overviel mij datzelfde gevoel. Alsof ik het oppikken uit de staat van zijn waarin de hele mensheid in deze wereld gevangen zit. Het is te veel. 

Tot nog toe is dat gevoel mij nog niet zo overkomen. De behoefte erover te schrijven is er omdat ik niet zo goed weet te verwoorden waardoor ik dat gevoel tot nog toe niet had en nog steeds alles zag gebeuren zonder dat: het is te veel. Na jaren zelfreflectie en leren omgaan met gevoelens en emoties leef ik nu meer met de wetenschap dat oorzaak en gevolg onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Een oorzaak die eenmaal in gang is gezet, is moeilijk of niet meer terug te draaien. Integendeel, de gevolgen vermeerderen zich. En dat is wat er steeds weer gebeurt. Het is wat het is.

Alle ellende in de wereld is wel degelijk te veel maar vanuit die stabiliteit laat ik me tot nog toe niet mee slepen. 

Dat betekent niet dat ik me niet betrokken voel bij alle narigheid die veroorzaakt wordt door geopolitieke ontwikkelingen en de slechte klimaat omstandigheden die beiden genoeg redenen voor zorg zijn. En dat is veel te voorzichtig uitgedrukt. De gevolgen zijn eerder schrikbarend.

Erg optimistisch ben ik niet over de toekomst. Ik ben in staat de meest vreselijke scenario's me niet alleen voor te stellen maar ik zie ze dagelijks voorbij komen. De wereld is niet meer Verweggistan maar alles speelt zich onder onze ogen af. We hoeven niet te zeggen dat we het niet wisten.

 Hoe is het mogelijk dat iedereen gewoon doorleeft ondanks het feit dat iedereen kan zien waar we op afstevenen. De gevolgen breiden zich uit als een olievlek. 

  En toch zijn ‘wij mensen’ het die steeds weer kiezen voor de meest verwerpelijke ideeën op basis van eigen belang. We maken keuzes die de wereld alleen maar meer doen aftakelen en sluiten de ogen voor de grote ellendige gevolgen.

De mensheid kiest voor oude verouderde wereldleiders met sterk narcistische trekken of men laat zich als schapen slachten door dictators. Het is vreselijk en we richten ons daarop zodat we weer iemand gevonden hebben die we de schuld kunnen geven van de misstanden in de wereld. Natuurlijk zijn misstanden duidelijk maar we zijn allemaal uit hetzelfde hout gesneden en leven gewoon door met het behartigen van onze eigen belangen. De agressie die dat op kan roepen bij anderen vinden we onzin. Die houding maakt afgunst en agressie niet minder. Het zijn allemaal oorzaken die steeds op ieder niveau gevolgen hebben. 

 Zo wordt het allemaal onbegrijpelijk en lijkt het individu machteloos toe te kijken. Naar de grote wereldproblemen die zich ook in micro-formaat en overal voordoen.

En dat zeg ik nou wel, maar zo onbegrijpelijk is het toch niet. We laten ons allemaal meeslepen in wat we horen en zien. De verontwaardiging stijgt ten top. De emoties zorgen vaak zelfs in kleine kring voor nog meer narigheid. . We doen het echt allemaal zelf. Uiteindelijk zitten we allemaal in hetzelfde schuitje en denken dat we veel beter zijn dan ….en dan is het ook nog eens lastig je boven het maaiveld te begeven, wat vaak nog meer agressie tot gevolg heeft terwijl we het zo goed bedoelen. Het valt ook niet mee om goede bedoelingen uit te dragen .

Uiteindelijk bedoelen we het allemaal goed en toch is er niemand die in wil leveren als het erop aankomt. Het zijn dezelfde menselijke trekjes van iedereen die van hoog tot laag een rol spelen. Ze kunnen voortkomen uit een gevoel van zelfbescherming of over: willen houden wat ik heb verworven en daar heb ik recht op,  

Dan gaat iedereen de straat op met borden als ‘niet in mijn achtertuin’ Het draait allemaal om eigen belang. Als ik het goed heb dan wil ik van bovenaf wel iets doen maar blijf af van waar ik recht op denk te hebben. 

 Alles draait om mijn eigen middelpunt. Er komt gewoon geen einde aan de menselijkheid die op egocentrisme is afgestemd.

We graven ons eigen graf. Want alles heeft gevolgen.

Er zijn in vele duizenden jaren al zoveel legendarische hoogstaande beschavingen verloren gegaan. Zal de onze de volgende woorden, die ooit als legendarisch zal worden gezien?

De grote en omvang van technologische mogelijkheden waardoor de hele wereld met elkaar verbonden is, is bijzonder en kan een einde maken aan de onomkeerbare ontwikkelingen die met een snelheid in het kwadraat elkaar opvolgen. Ze zijn niet in de hand te houden en gedoemd om aan zichzelf ten onder te gaan omdat er voor de negatieve bijwerkingen (nog) geen oplossing is. Evenals de mens die slechts denkt vanuit een egocentrisch perspectief, ook al is dat vaak op een kleine schaal in het groot, is het niet anders.

Misschien kan deze of gene nog hoop putten uit de ontwikkelingen die de een oplossing bieden voor het oplossen van de negatieve bijwerkingen van de ‘vooruitgang’

In de praktijk betekent het dat ik me afvraag hoe ik daadwerkelijk een bijdrage kan leveren aan de wereld of aan de verbetering en het stoppen van de teloorgang van onze prachtige blauwe planeet aarde.

 In beide gevallen weet ik dat ik schromelijk tekortschiet. 

We doen allemaal op onze eigen manier waartoe we in staat zijn. Het is altijd te weinig maar desalniettemin heel goed om te doen..

Ik probeer dat ook op mijn eigen manier in mijn eigen leven op mijn levensweg met de onderbouwingen die ik hier af en toe post. Een daarvan is , zorgen dat ik op basis van wat ik leerde een stabiliteit te ontwikkelen die in staat is tegenslagen en problemen aan te kunnen gaan waardoor ik zonder veroordelen in de wereld kan staan met verdraagzaamheid en een open mind voor alles dat er is. Daarmee kan ik misschien een piepkleine bijdrage leveren aan een betere wereld. 

Laten er steeds meer mensen bewust kiezen voor datgene wat goed doet . Het werkveld is immens groot en er is gebrek aan goede wil en inzicht.  Niet alleen gericht op het eigen voordeel maar keuzes gericht op een betere wereld.