Dat was me het weekje wel.
Er kwamen nogal wat emotionele dingen op mijn pad. Confrontaties en momenten van zelfreflectie.
Gistermiddag de twee wekelijkse samenkomst met z'n vieren bij Veroni voor beoefeningen van de Dharma. De levensweg die ik ga, bekijken in het licht van de Boeddhistische context.
Voor mij altijd weer verhelderend. Ik kan er mijn voordeel mee doen. En het geeft zoveel duidelijkheid over mijn functioneren onder alle omstandigheden.
En het leuke vind ik dan dat bepaalde eeuwenoude methoden in een andere vorm gebruikt worden in de hedendaagse psychologie en terugkomen in veel therapieën. Het boeddhistische pad doet er dan nog een schepje bovenop 😄. Geen wonder dat (weilen) Ineke in het begin, 35 jaar geleden toen ik het erg moeilijk had, tegen me zei: El, als het niet lukt, kan je beter eerst in therapie gaan.
Nu ervaar ik het zelf niet meer als moeilijk maar als diepgaand inzicht krijgen in de menselijke geest , iets dat specifiek in de oosterse wijsheid gevonden wordt. Heerlijk om daar dan samen in te duiken en er veel van te leren.
Het maakt me weer blij en zo kan ik de nieuwe week wel weer in.
Ik kreeg een foto van Avalokateshvara de deiti van mededogen, toorgestuurd van een medestudent die naar Nepal is in de buurt van de overstromingen.
Wat fijn,die "Boeddhistische oppepper". Inderdaad het valt me wel eens op,als ik iets over psychologische begeleiding hoor,dat soms wortelt in het Boeddhisme.
BeantwoordenVerwijderen