Instort gevaar

 Even op en neer naar Praxis. Daar hebben ze een lage stellingkast die precies in mijn schildershoek zou passen. Dan kan ik alles eens beter organiseren. Alles staat nu op twee tafels en de vensterbank. Het blijft een chaos. Aan de ene kant ben ik slordig en totaal niet huishoudelijk maar toch houd ik erg van een beetje structuur in wat ik doe.

Maar helaas, dat specifieke lage houten stellingkastje dat bij de tafel aan kon sluiten, was er niet. Geduld is ook niet echt mijn ding dus met een beetje fantasie kwamen we op een plastic schoenenkastje uit waarvan ik het bovenstukje ernaast zette en waar dan alleen maar iets lichts op kon staan want te zwaar, dan zou dat bovenste deel zonder stevige verbindingen het niet houden. Niets is beter dan de ondervinding, dus… stortte het toch in elkaar. Niet stuk gelukkig

Uiteindelijk is alles georganiseerd en ben ik tevreden. Ik kan weer lekker aan het stoeien. 

haarkleur

Wat kan er toch veel gebeuren en ook veranderen in korte tijd. Vooral als je zoals ik erg nieuwsgierig bent. Ik blijf graag op de hoogte van politiek, verdiep me in spiritualiteit op basis van oude wijsheid en filosofie. Schilder en maak digitale beelden daarvan samen met mijn foto's houd contacten bij ga graag volksdansen en pingel af en toe graag op mijn gitaar. En er is vast nog veel meer in dit rijtje. Zoals een bijzondere partner die altijd klaarstaat omdat niet alles leesbaar is en boodschappen doen steeds lastiger wordt. In mijn kleine eigen omgeving voel ik me een hele piet, maar in een vreemde omgeving is dat steeds lastiger.

Maar goed wat de politiek betreft kwam ik de afgelopen dagen wel aan mijn trekken. Opwinding genoeg. Maar de groenlandse kou is weer even uit de lucht en hoe het met die uitgebleekte i do in De Haag verder gaat dat zullen we nog beleven. Zou al die ellende met een haarkleur te maken hebben?

Intussen  wacht ik op het voorjaar

Reaacties

 Ik krijg de instellingen voor de reacties maar niet goed. Waardoor ik  geen meldingen binnen krijg.

Maar weer een andere instelling proberen

1930

dit is het

Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen. Waar ik me mee bezig wil houden. Ik kom nog steeds tijd te kort. Bij het ouder worden wordt dat alleen maar meer, de tijd die ik tekort kom omdat ik ook steeds langzamer wordt. Ik heb overal meer tijd voor nodig. Het dubbele daaraan is dat ik ook veel meer tijd heb omdat ik minder doe. 🤣 kan je het nog volgen. Ergens klopt er iets niet helemaal aan de redenatie.

Heel veel ouderen lijken meer haast te krijgen en zich geen tijd te gunnen om te wachten bijvoorbeeld of om in een file te moeten staan. Dat heb ik, dan weer niet. Daar neem ik gewoon de tijd voor want lekker niks dan dat gun ik mezelf. 

Nu ben ik aan het denken over mijn creatieve uitspattingen die heel belangrijk voor me zijn maar die oog beperking wordt er niet beter op. 

Go with the flow. 

Dus wat ik nu maak daarvan moet ik uitgaan dat dat het is. Implementeren wat ik kan en de variatie zoeken. Dat heb ik mezelf nu beloofd. Lijkt me leuk me daarop beter te gaan focussen.

Omdat ik er zo blij van word.

  Regelmatig vallen er kwartjes, zeg ik altijd. Dat is al jaren aan de gang met de lessen van Rimpoche die ik volg bij Jewel Heart. Meestal heb ik dan ook de behoefte erover te schrijven en het liefst om het te delen omdat ik zo blij ben met de inzichten die langzaam steeds meer ruimte krijgen om ze ook in mijn leven te kunnen gebruiken. Er zit alleen wel een grote maar aan. Die inzichten zijn een gevolg van jarenlange persoonlijke ervaringen waar ik in het leven mee werk en opmerk hoe ze functioneren in het dagelijks leven.

Dat zijn dingen die nauwelijks te delen zijn, dan alleen met degene die dat kunnen herkennen en opmerkzaam zijn geworden in het functioneren en het leren omgaan met hun eigen wel en wee.  

Toch zijn de kwartjes die mij toevallen niet zo uitzonderlijk en zijn er wel mensen met wie ik het kan delen omdat er een logica aan ten grondslag ligt die niet specifiek Boeddhistisch genoemd hoeft te worden. Je komt het in allerlei disciplines tegen, van sport tot een denksport als schaken of structuren in politiek handelen, enzovoort. In alle dingen die de mens wil leren, zijn leraren daar voor nodig. Of het nou je ouders zijn, de meester op school, opa's en oma’ of de zwemleraar. Ze zijn gewoon nodig voor de menselijke ontwikkeling.

Aan de basis ligt een wetmatigheid. Die van oorzaak en gevolg onder alle verschillende omstandigheden. Om daarmee te kunnen werken is aandachtige opmerkzaamheid nodig. Wat gebeurd er en hoe reageer ik.

Het mooie is dat ik filosofie had willen studeren maar toen ik tot die ontdekking kwam was het een ietsiepietsie te laat maar ik vond een goed alternatief in de opbouw van de Tibettaans Boeddistiche Lamrim met de daarop gebaseerde lessen en gepubliceerde commentaren en binnen het Theosotische gedachtegoed in de Geheime Leer van Bkavatsky die een groot spectrum aan filisofische bebaderingen toelichten. Ook daar vond ik voor mij passende leraren .

De leraren die ik in deze stromingen tegenkwam zijn voor mij van onschatbare waarde geworden. Die lessen staan voor de kaartjes die op verschillende momenten in mijn leven steeds duidelijker vielen. Wat een geluk dat ik me daarmee jarenlang uiteen heb kunnen zetten in lessen overwegingen en debat. Uiteindelijk wil ik graag dat het me totaal eigen wordt met een openstaande vanzelfsprekendheid en met liefdevolle vriendelijkheid in het in mijn hart besloten ligt . Er valt nog zoveel te leren want zo regelmatig kom ik de mankementen wel tegen maar mag dan gelukkig ook mijzelf met liefdevolle vriendelijkheid omarmen. 

Laat die kwartjes maar komen.

Avalokiteshvara de diety , kwaliteit of 

het verbindingswezen van liefde en compassie

Frutselen knippen en plakken

 Soms weet ik niet meer of ik er al eerder iets over schreef. Maar zoals je op de foto in het vorige blogje kunt zien ben ik bezig met een gelli plate.

Het zou kunnen zijn dat ik op een gegeven moment echt niet meer kan schilderen. Het wordt steeds lastiger en ik zoek nieuwe wegen in wat ik nog wel kan. Dus wilde ik de gelli plate uitproberen. Het is best leuk om te doen maar ik moet er nog steeds aan wennen . Het is net zoiets als schilderen achter glas waarbij je precies andersom de lagen verf op moet bouwen. Nou dat is verdomt lastig en ik breng daar niet veel van terecht. Ook al omdat er altijd een deklaag op het laatst overheen gaat waarbij je de onderlagen van de gelli plate aftrekt.. 

Als ik de youtube filmpjes kijk, lijkt het zo makkelijk. Forget it.! En als ik dan ook nog eens ongeduldig ben en mijn eigen creativiteit daar meteen bij wil implementeren, ja, ja , dan kan ik het helemaal wel vergeten. 

Ik kom niet verder dan wat achtergrondjes op A4 fabriceren die zich opstapelen en waar ik niet veel verder mee kom .

Af en toe pak ik het digitale tekenprogramma dat ik wel een beetje ken er maar bij en maak dan van de achtergrondjes een compositie aangevuld met fotowerk uit mijn archief.

Ach het houd je van de straat. Intussen ben ik ook met karton knipsels begonnen en maakte een eerste probeersel als een mozaïek van karton. 

Mijn blogjes gaan meestal over mijn manier van leven. Waarin ik probeer te verwoorden hoe ik in het leven sta en waar ik me goed bij voel. Natuurlijk kan ik ook wel iets schrijven over het feit dat ik een afwasmachine heb en dus lekker niet meer af hoef te wassen. Maar dat boeit mij zelf niet zo. Maar ik schrijf graag, dus schrijf ik over iets dat mij wel boeit waar ik plezier aan beleef en dat is bijvoorbeeld dat ik tot de ontdekking kwam dat ik hopen niet zo zinvol vindt voor mijzelf . Waarom? Nou dat schrijf ik dan dus maar eens op mijn blogje.

Het hopen heb ik afgeleerd. Ik haal er geen voordeel uit en meestal alleen maar teleurstelling. Door passief hopen werd ik te vaak teleurgesteld. Ik heb het jaren geleden achter me gelaten. Het beantwoordde nooit aan mijn verwachtingen. 

 Verwachtingen die met hopen gepaard gaan, zijn onvoorspelbare ideeën in mijn hoofd die meestal niets met mijn latere werkelijkheid te maken hebben. 

Mijn werkelijkheid is wat logischerwijs een gevolg is van mijn eigen handelingen samen met de omstandigheden waarin ik leef. Dat weet ik en daar werk ik zelf aan met alles wat er mogelijk is. Ja inderdaad ik zou kunnen hopen dat ik mijn handelingen tot een goed einde kan brengen maar als dat niet zo is en het door omstandigheden tegen zit heb ik een probleem. En ik houd niet van problemen dus moet ik daar geen probleem van maken en me schikken. De bakens verzetten en mijn creativiteit gebruiken om nieuwe wegen te zoeken. 

Niet dat het altijd makkelijk is. Soms leek het zelfs alsof de grond onder mijn voeten werd weggeslagen en ik en mijn omstandigheden nooit meer hetzelfde zouden zijn. Maar ik leerde daardoor ook doorzien dat al die ideeën in mijn hoofd zitten en dat het niet mijn werkelijkheid is.

 

Ik ben er nog steeds zoals ik er ben onder alle uiteenlopende verschillende omstandigheden . Ik word bij het oud- en beperkter zijn daaraan herinnerd en kan er nog steeds mee werken.

Ik ben aan het gelliprinten.  Misschien in een volgend blogje daarover.

Foutje

 Ik had iets bij de reactieinstellingen gewijzigd  en kreeg geen mailtjes binnen over de reacties, dus zag ik ze niet. Helaas. Maar hartelijk dank voor de fijne reacties 

Ik heb de instellingen hopelijk goed hersteld en daardoor kan ik ook weer op de reacties reageren.  

Gery Nee het gaat niet over de aangeboden  ingesproken boeken die kan ik goed beluisteren naar de google computerstem die geschreven teksten of niet ingesprokenboeken voorleest. Die ustem is naar. En brieven die ik zelf krijg wil ik graag zelf blijven lezen en niet delen met een 'voorkezer'  verder leest Fer me alles voor van bijsluiters tot informatie.

Nogmaals dank voor alle reacties.

Helaas nu geen tijd om alle fouten te verbeteren die hierin zullen staan.

Voorbereid

 Het zonnetje schijnt. Heerlijk. Ik heb sinds tijden niet meer zo lang geslapen. Meestal slaap ik niet langer dan 5 of hooguit 6 uur. Maar ik ben wel steeds meer en sneller moe. Nu heb ik de 8 uur volgemaakt. Ik ben op tijd naar bed gegaan en ben ook snel in slaap gevallen. Het zou weleens kunnen zijn dat ik door te laat naar bed gaan, over de slaap heen ben.

Toch is het gek. We bereiden ons overal op voor om er goed mee om te kunnen gaan. Komt er regen ... dan neem ik mijn plu mee of trek maar vast mijn regenjas aan op de fiets. Ik poets mijn tanden misschien een beetje extra als ik naar de tandarts moet en zo zijn er talloze dingen waar ik van tevoren rekening mee probeer te houden en me erop voorbereid. Vaak onbewust maar ik zorg er zo veel mogelijk voor dat me geen onvoorziene dingen overkomen. Ook al weet ik totaal niet wat me te wachten staat. Ook bij grotere gebeurtenissen zoals een huis kopen, dan zorg ik dat ik alle dingen die nodig zijn klaar heb.  

Alleen de dood wordt altijd vooruitgeschoven. Daarover durven of willen de meesten mensen niet nadenken met de gedachte: hoe kan dat nou als ik dat nog nooit heb meegemaakt. Maar we hebben de volgende dag of minuut ook nog nooit meegemaakt. En toch bereiden we ons voor op onvoorziene ellende die kan worden voorkomen.

  Ik denk nou juist dat dat heel belangrijk is omdat we ons overal zo veel mogelijk op voorbereiden. . Niet om angst op te bouwen maar om een beter leven te krijgen. Dat lijkt tegenstrijdig, maar het is mijn ervaring dat ik zonder angst daarover heb leren denken. En daardoor op een open meer onbezorgde manier in het leven kan staan. Dat leerde ik niet van het ene op het andere moment. Maar het leerde me bewuster lief te hebben en los te laten. Er te laten zijn wat er is omdat alles wat er is, gebruikt kan worden om in vrede te leren leven.  

Droog zwemmen noem ik dat zodat ik niet verzuip bij zware omstandigheden. Het helpt me doorlopend door ellendige dingen heen. zonder te weten wat het werkelijk betekent om dood jan ik in gedachten afscheid nemen en me voorstellen wat dat is. Dat is een eerste stap. Ik ben beter voorbereid en kan in rust iedere dag leven omdat ik me dagelijks voorstel dat het mijn laatste zou kunnen zijn en ik alles achter me moet laten. Het leert me leven in het moment waarin ik leef, het volgende moment is onvoorspelbaar. Dat geeft ruimte.  

Daarop slaat ook mijn vorig blogje waarin een gedichtje staat. Ik geloof 2 terug.

Maar natuurlijk is dat niet het enige: er gaat een hele onderbouwing aan vooraf. Het zou niet goed zijn als het je alleen maar angst en ellende oplevert. Dat is niet de bedoeling. Maar zeker is dat er mogelijkheden zijn om uit bepaalde vastgeroeste moeilijke denkpatronen te stappen en vrijer in het leven te staan.

Het raakt me

 Ik ben een beetje van slag.

  Gistermiddag weer naar de Kwa en daar zouden we aan de gang gaan met het maken van een soort mozaïek van uitgeknipte beschilderde stukjes karton. Het was nog erg glad en Fer zette me pal voor de deur. Dat ging prima. Maar de rest van de groep had op één na afgezegd. We zijn er wel mee begonnen maar hebben een groot deel van de tijd pratend met Jos doorgebracht. Wel heel fijn om elkaar ook zo eens wat beter te ontmoeten.

Maar ik ben van slag omdat twee lievegoede  bekenden te horen kregen dat ze kanker hebben waarvan één in een vergevorderd stadium waar niets meer aan te doen is. Vandaag wordt de ander geopereerd t met weinig goede perspectieven

Het raakt me. .

Dan ben ik blij met mijn dagelijkse meditatie oefeningen die ik ook kan gebruiken om zo veel mogelijk geconcentreerde energie en ondersteuning te sturen en ik minder het gevoel heb met lege handen te staan ook al omdat mijn kinderen er nauw bij betrokken zijn.  maar toch, zoals wordt gezegd, weet dat als het de ander niet kan helpen je er zelf door geholpen wordt.  

De rest is acceptatie.