Onderweg

Jarenlang maakte ik tijdens de auto- of busrit foto's die door ervaring en snel reageren spontaan beter werden.

Nu ik slecht zie heb ik veel meer tijd nodig om te focussen en plaatjes te maken. Ik heb het fototoestel tijdens de rit niet meer in handen.

Deze is van 8 jaar geleden

Het is zo fijn om nu al die fotootjes terug te kijken. Er zijn er verschillende bij die nu in aanmerking komen om iets bij te snijden en de helderheid en andere dingen te verbeteren in een fotoprogramma. Dat kan een groot verschil maken.

Tegenwoordig zijn de mogelijkheden in de galerij apps van Samsung erg goed en kun je veel aan de foto's verbeteren. Natuurlijk moet de originele basis foto wel goed genoeg zijn, want wat er niet is, kan je ook niet verbeteren.

Het is een fijne hobby om ermee bezig te zijn. Ik ga als het ware lekker op de bank weer met vakantie. Lekker toch want echt op stap gaan voor een weekje of zo zit er denk ik niet meer zo in. 

Gisteren na een middagje high tea was ik erg moe en dat wordt niet minder maar wel meer als je boven de tachtig, of misschien wel 70, komt. Dus veel langer actief zijn zit er niet in. Natuurlijk helpen die pillen daar ook niet aan mee. Het rond kijken met hard zonlicht en felle contrasteen , dat alleen al vermoeid.

Ik ben daar niet verwonderd oveer. De latste 35 jaar heb ik geleerd 'go with the flow' en dat maakt me tevreden met wat er wel is.

Trouwens, het zit denk ik een beetje bij me ingeboren. Toen ik 21 jaar was en hoogzwanger, bedacht ik al dat ik me waarschijnlijk zó moest voelen als ik oud zou zijn. En dan ben ik nu blij dat ik niet ook nog eens zo'n dikke buik bij heb. 😅

Hjigh Tea

 Dat was het dan weer. Een leuk uitje met een paar vrouwen uit de flat. Een high tea in de boerderij van park Sonsbeek.

Eerlijk gezegd zijn die dingen niet zo meer aan mij besteed maar achteraf vind ik het toch wel weer leuk, je hoort weer eens andere verhalen en eet weer eens andere dingen. . Dit is zo'n kleinschalige flat dat het ook goed is weer eens ongedwongen persoonlijk contact met elkaar te hebben. 

De nieuwe bewoonster was er ook bij en ik zat naast haar. Een leuke vrouw maar voorlopig is ze nog niet over en woont mog in haar oude huis . De aanpassingen in haar nieuwe woondomein zullen nog wel even wat tijd in beslag nemen.

De hapjes waren heerlijk en ik ben weer flink mijn 'suiker boekje' te buiten gegaan. Heerlijk buiten gezeten onder de zonwering die er toch nog onderdoor scheen, lekker warm.

En het fijnste was dat ik er zonder pijnlijke darmproblemen doorheen ben gekomen en dat is toch zo heerlijk.

Jammer dat de vermoeidheid en het slechte zicht er wel onder te lijden hebben.  Begin volgende maand een afspraak met de slevualist. Ik zal het wel ter sprake brengen maar denk dat de keus aan mij is.

Waarom mind/geest zo belangijk is.

 Eén vrijheid die we allemaal bezitten en die niemand ons kan ontnemen, is onze geest! Welke fantasie of verbeelding je ook hebt, niemand anders kan die beperken. Dát is onze ware vrijheid.

Geleg Rimpoche

Het schrijven wordt ook steeds lastiger en gast de ene keer nakkelijker dab de wbdere keer.  

Ik laat het maar even bij dit citaat.

Gelukkig laat mijn geest zich nuet voortdurend meeslepen door alle ups en downs.   Hey zijn wolkjes aa  een stralende henel net vele mogelijkheden.

Opsteker

 

IZERINA SCHREEF EEN BLOGJE OVER VRIENDELIJKHEID. 

https://onderdemijmerboom.blogspot.com/2026/05/vriendelijkheid.html

Zoleuk.  En ik kwam dit tegen op facebook

Daar word je toch vrolijk van

Week in een notendop

 De hele week nog geen blogje geschreven en ook nog geen blogje gelezen..

Soms is er niet zoveel te melden en soms gebeurt er zoveel dat ik er niet aan toe kom. Maar dat mag de pret niet drukken. Je moet schrijven en lezen als je er tijd voor- en zin in hebt. 

Het hele weekend was volgepland want er waren zulke mooie lessen bij Jewel Heart in Nijmegen. Zoom lessen waar ik op had ingeschreven en ik heb ervan genoten. Als er weer zoveel moois om te leren en om me eigen te maken op mijn bordje komt is het bijna jammer weer de dagelijkse dingen op te pakken alhoewel die meditaties en inzichten veel doorwerking hebben en me bij wijze van spreken begeleiden bij al mijn doen en laten. Morgenmiddag naar mijn Arnhemse medestudenten om ons er samen nog verder in te verdiepen.

Zondagmiddag haakte ik voortijdig af want de kinderen kwamen voor Moederdag en ook dan is het weer genieten van elkaars gezelschap. Wat een genot al die mogelijkheden te hebben terwijl er ook zoveel ellende en narigheid in de wereld is. Dat moeten we niet vergeten en doen wat er op ons pad komt om de wereld, al is het maar een ietsiepietsie beter te maken. En die gemiste zoom sessie kreeg ik alsnog toegezonden. Zo kon ik gistermiddag alsnog meedoen. Wat heerlijk al die digitale hulpmiddelen tegenwoordig.

Mijn buik is al bijna 2 weken rustig en ik heb vandaag weer probleemloos kunnen volksdansen. Alhoewel mijn zien is verminderd door de bijwerking van de medicatie. Dat moet dan maar, helaas. Misschien verminderd dat slechte zicht nog iets maar ach, slecht is het toch, helaas

Maandagzijn we bij de kwa met het ptoject: Mode als kunst aan het expirementeren gegaaan en ik heb mijn ontwerp thuis verder bewerkt en gedigitaliseerd in een fotoprogramma

Wat wil je?

 Vanmorgen voelt alles rustig en beter dan de afgelopen weken. Misschien omdat ik nu toch weer een week Nortrilen ben gaan slikken, omdat ik weer steeds meer last kreeg. Ik hoop dat binnenkort de mdl arts belt en dan maar eens overleggen nu ik toch weer begonnen ben met slikken. 

Vermoeidheid doet er ook geen goed aan en het zou me niet verbazen als het zelfs een hoofdoorzaak is van de chronische last. Ik slaap over het algemeen niet langer dan 4 uur per nacht. Misschien sluimer ik nog wel wat tijdens het, voor mijn gevoel ‘wakker liggen’ maar dat is toch wel erg weinig en overdag wordt ik erg snel moe. Dat laatste speelt al zeker 10 jaar of meer en ik kreeg daarvoor na bloedonderzoek te horen dat ik D tekort kwam dus dat kan het niet meer zijn. Het hoort nu gewoon bij de leeftijd en darmen en maar één nier helpen er niet echt aan mee.

Maar vanmorgen voel ik me meteen al fit en vrolijk uitgerust.  

Ik heb trouwens niet het idee dat die dingen doorwerken in mijn humeur. 's Morgens dat eerste uurtje loop ik eerlijk gezegd niet over van vrolijkheid maar overdag heb ik er altijd weer genoeg plezier in. Ook al valt bijvoorbeeld een uitstapje naar de Pasar Malam in duigen die we zondag wilden bezoeken. Dan gaan we naar Eltink in Wijchen waar niets te beleven valt, dan geniet ik van het uitstapje.

Gisteren ben ik druk geweest met ordenen en opruimen van het schilderwerk van de laatste 2 jaar. Veel in mappen gestopt en hier en daar wat veranderd dat me niet beviel. Ja, daar word ik dan dus al moe van, terwijl dat echt niet zoveel beweging en energie vraagt, denk ik dan. Maar ja zei ik vroeger tegen schoonmama, wat wil je, je wordt ook al 82 dit jaar. 😃

Zo nu is alles weer een beetje geordend maar kan ik de monoprints die ik al eerder nakeek nergens meer terug vinden. Ik zal ze wel ergens neergelegd hebben. Ik snap er niets van. Vandaag of morgen komen ze wel weer boven water

Een vanhet e onvindbare stapeltje monoprints

Pasar meubel

 We gingen dus naar Nijmegen. Leuk, er was een Pasar malam. Kunnen we daar een hapje lekker eter. En even rondwandelen. Het zou gaan regenen dus regenjas mee. In de grote ijshal loop je gelukkig wel droog.

Een leuk ritje naar Nijmegen over de nieuwe brug langs het industrieterrein om Nijmegen en tegenover Dukenburg  daar was het al.... file..

Nou ja dat moet dan maar. Stap voor stap naderden we de parkeerplaats, raampje open. : Meneer de parkeerplaats is vol, u kunt bij Dukenburg  parkeren.

Intussen regende het lekker. Zo goed voor de brandjes en de plantjes maar zo'n eindje wandelen vanaf Dukenburg terug naar de ijshal. Daar rondsjouwen en dan ook nog weer terug moeten. Tien jaar geleden draaide ik mijn hand daar niet voor om naar nu had Fer een beter idee.

De woonboulevard bij Wijchen is vlakbij en we willen al jaren een andere salontafel. Eentje waar je ook dingen onder of in laatjes kunt stoppen. Zullen we...

Ja laten we naar...

En het regende dat het goot. Geen kip te beleven bij Eltink. Iedereen was naar de Pasar Malam. Geen dubbele salon tafel te bespeuren want het liefst heb ik hem dan ook nog eens in het wit. Nou ja geen man over boord, het oudje doet het nog best maar ik, met al mijn hebben en houden om mij heen uitgestalt, zou het best leuk vinden als die salontafel een wat minder werkzame rommel zou bevatten. Het is bij ons verre van een toonkamer.

Dus reden we zonder hapje of drankje, want dat was er niet bij Eltink, terug in de stromende regen. Dwars door oud Nijmegen omdat Fer de afslag miste. Dat werd een stukje sightseeing in Nijmegen.

Echt een mooie stad. Prachtige geveltjes kwamen we tegen. Het eindresultaat is dat ik uitgestrekt uitrustend dit blogje aan het schrijven ben. Hartstikke moe naar het was toch leuk.