Koningsdag
Het gaat weer eens een keer niet optimaal met dat lijf van mij. Die pds zit me , niet soms maar wel vaak erg dwars met veel pijn. Dagen, als ik me goed voel, denk ik dat het misschien wel beter wordt en voel ik me gelukkig heel goed en dan plots is er weer zo' n opvlamming met pijn en narigheid. Dan probeer ik te achterhalen waardoor het mis gaat maar geen enkel idee. Ik denk meer dat het een samenspel is van verschillende factoren. Niet genoeg opgepast wat en hoe ik eet, samen met vermoeidheid of iets anders kan het trickeren. Maar ook als er niets is, kan het zomaar oppoppen. En dat al vele tientallen jaren zo. Maar naarmate ik ouder word, is het er niet makkelijker op geworden. Ik wals er niet meer zoals vroeger overheen en doe niet meer of er niets aan de hand is. Dat lukt gewoon niet en dat wil ik ook niet meer.
Als ik middenin de pijn zit, vraag ik me meestal af of het nu misschien toch op kanker is uitgedraaid. Van die gedachte schrik ik niet meer, ik houd me daar zelfs bewust mee bezig, juist omdat het me tot nog toe geen paniek oplevert en ik me realiseer dat alles eindig is. Dat ophouden te bestaan in vorn tijdelijk is. Ook ik. Alles wat komt moet ook weer gaan. Dat is inherent aan leven. En als ik me daar werkelijk druk over zou maken, dan had ik al tientallen jaren geen prettig leven gehad. Dat zou toch vreselijk zijn . Dan was mijn halve leven verknoeid door angst.
Als er werkelijk iets in die orde van grote aan de hand zou zijn, dan zal ik wel zien of ik wel of niet in paniek raak. Hopelijk werpt mijn Boeddhistische en filosofische leven beschouwingen dan vruchten af. Het blijft een verrassing.
Misschien niet echt een feestelijke gedachte voor mijn lezers op Koningsdag maar voor mij past het prima bij elkaar. Ook Koningsdag gaat immers weer voorbij.
Zojuist door die pijnlijke omstandigheden onderuit gezakt TV zitten kijken. Iets wat ik nooit deed op Koningsdag ochtend. Ik zag het altijd wel later op het nieuws. Nu hing ik lekker onderuit op de bank. Bankbuizen of bedbuizen noemd Hella Kuipers dat. Intussen mieten we haar ook al missen.
Intussen is ook de pijn gie guster al begon en deze keer lang duurde, weer gezakt en heb ik een crackertje gegeten. Als de pijn over is, voel ik me weer zo vrij en opgelucht. Dan wil ik wel weer 100 worden. Maar eerlijk gezegd…. Dat haal ik vast nuet en ook dat is goed. Ik ben blij met iedere dag.
Mijn pedicure vraagt steeds of we hebben genoten van het mooie weer. Ik weet dan niet zo goed wat ik moet zeggen . Zoveel ben ik niet meer buiten. Natuurlijk, maar ik geniet van iedere dag. Het leven is zeer de moeite waard.
En weet je waar ik ook zo van geniet. Van dit moment. Nu is de pijn weg . Wat geniet ik dan weer met volle teugen van de rijkelijke goede omstandigheden waarin ons leven zich tot nog toe afspeelt
Iedere goede dag is er één.
Ik was graag vanmorgen thuis gaan schilderen maar het kwam er dus niet van
Wat vervelend die pijn, Elly. Ik denk dat ook weleens, wat is er gaande in mijn lijf zonder dat ik het weet. We doen het dan maar met één dag tegelijk.
BeantwoordenVerwijderen