Vanmorgen voelt alles rustig en beter dan de afgelopen weken. Misschien omdat ik nu toch weer een week Nortrilen ben gaan slikken, omdat ik weer steeds meer last kreeg. Ik hoop dat binnenkort de mdl arts belt en dan maar eens overleggen nu ik toch weer begonnen ben met slikken.
Vermoeidheid doet er ook geen goed aan en het zou me niet verbazen als het zelfs een hoofdoorzaak is van de chronische last. Ik slaap over het algemeen niet langer dan 4 uur per nacht. Misschien sluimer ik nog wel wat tijdens het, voor mijn gevoel ‘wakker liggen’ maar dat is toch wel erg weinig en overdag wordt ik erg snel moe. Dat laatste speelt al zeker 10 jaar of meer en ik kreeg daarvoor na bloedonderzoek te horen dat ik D tekort kwam dus dat kan het niet meer zijn. Het hoort nu gewoon bij de leeftijd en darmen en maar één nier helpen er niet echt aan mee.
Maar vanmorgen voel ik me meteen al fit en vrolijk uitgerust.
Ik heb trouwens niet het idee dat die dingen doorwerken in mijn humeur. 's Morgens dat eerste uurtje loop ik eerlijk gezegd niet over van vrolijkheid maar overdag heb ik er altijd weer genoeg plezier in. Ook al valt bijvoorbeeld een uitstapje naar de Pasar Malam in duigen die we zondag wilden bezoeken. Dan gaan we naar Eltink in Wijchen waar niets te beleven valt, dan geniet ik van het uitstapje.
Gisteren ben ik druk geweest met ordenen en opruimen van het schilderwerk van de laatste 2 jaar. Veel in mappen gestopt en hier en daar wat veranderd dat me niet beviel. Ja, daar word ik dan dus al moe van, terwijl dat echt niet zoveel beweging en energie vraagt, denk ik dan. Maar ja zei ik vroeger tegen schoonmama, wat wil je, je wordt ook al 82 dit jaar. 😃
Zo nu is alles weer een beetje geordend maar kan ik de monoprints die ik al eerder nakeek nergens meer terug vinden. Ik zal ze wel ergens neergelegd hebben. Ik snap er niets van. Vandaag of morgen komen ze wel weer boven water
Een vanhet e onvindbare stapeltje monoprints
Geen opmerkingen:
Een reactie posten