Wat kun je toch verschrikkelijk druk zijn met een telefoontje. Verleden week vrijdag ben ik begonnen met overzetten van het oude naar het nieuwe. Nou dat ging niet zomaar vanzelf. De eerste grote fout die we maakten… Dat ‘We’, is natuurlijk omdat Ferry me moet helpen, daar begint het al mee. Het nieuwe telefoontje heeft zulke kleine letters, die kan ik niet zien. Pas als alles voorbereid is kun je de instellingen wijzigen in grote letters. En op dit nieuwe schermpje van een relatief, voor mijn ogen klein telefoontje,kan dat extra groot.
De fout die we dus maakten maakten was dat we het sd kaartje in de oude telefoon lieten zitten bij het overzetten en de inhoud komt allemaal ook in de interne opslag van het nieuwe toestel. Het duurde een eeuwigheid van meer dan 24 uur die we onderbraken omdat we dachten dat hij misschien vastgelopen was en opnieuw opstarten anders had het misschien nog langer geduurd.
Gedurende de afgelopen week kwam ik steeds weer nieuwe vergeten instellingen tegen die ik aan moest passen om het display naar mijn hand te zetten of moet ik zeggen baar mijn ogen te zetten. Vanmorgen heb ik hopelijk het laatste kunnen doen. Een vergrootglas dat ik ook kan gebruiken wanneer dat met twee vingers niet werkt zoals op de startpagina en de wekker helemaal naar mijn zin in een slaapstand met uitsluiting van sommige apps die ik ook nog wil gebruiken voor ik ga slapen. Bijvoorbeeld een meditatie die ik via de koptelefoon kan afluisteren.
We hadden ook nog een heel volle week met veel afspraken. En terwijl ik hier zit te tikken op mijn tablet hoor ik mijn vogeltje een ieder uur melding op mijn telefoontje fluiten. Mijn koekoekklok zeg ik altijd als mensen hem plots verbaasd horen . Het is idioot hoeveel geavanceerde mogelijkheden er bestaan die je kunt gebruiken als je een veetje creatief bent. Zo dankbaar dat ik dat van nature op de stroom van het leven mee heb gekregen waardoor ik veel kan doen wat anderen met deze handicap helaas niet meer kunnen. Hoe geavanceerderd des te meer werk geeft het ook om alles juist in te richten. En dan heb ik ook nog eens het geluk dat ik het heel leuk vind dat allemaal te doen.
Voorlopig kan ik er weer tegenaan.
Waarvoor bang zijn
?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten