Weer een afspraak afgezegd omdat ik de moed niet opbreng een wandeling door Sonsbeek te maken om de kunstexpositie te gaan bekijken.
Ik voel me intussen gelukkig wel weer wat beter. Maar nog te wiebelig.
De darmen waren weer onrustig en zoals Izerina al eens opperde kwamen er wat depressieve gedachten voorbij en bleef ik lekker in mijn hoekje zitten wachten en af en toe dom voor me uit kijken of het wel of niet over zou gaan. En inderdaad toen de buik wat rustiger werd verdween ook de prut waar ik even inhad zitten sudderen. Gelukkig is due specifieke scherpe pijn wel verdwenen maar die opvlamminfen van de pds gaan gewoon door. Nu is er weer ruimte mezelf weer aan de haren uit het moeras te trekken.
Intussen krijg ik wel het gevoel dat ik op een steeds lager pitje aan het leven ben. Ondersteund door mooie muziek, meditatie, lezen, schilderen en mijn altijd klaar staande lieve maatje en wat fotograferen. Maar dat laatste moet ik misschien meer bij de lijfelijke omstandigheden aan gaan passen.
Al schrijvend vind ik dat een goed idee. Als ik minder vaak de deur uitga en sneller moe ben en daarbij dan ook nog eens slechter ga zien wat voor de macrofotografie niet zo meewerkt, tja dan moet ik misschien eens op zoek naar andere onderwerpen. Ook IN huis bijvoorbeeld. Pffff dat zal best lastig zijn. Ik ga maar eens op zoek. Het hoeft ook niet op slag anders, maar me heroriënteren kan geen kwaad.
