Nu nog de klassieken

 ik heb mezelf maar weer eens een keer verhuisd/ Iedere keer op zoek naar de makkelijkste plek in de kamer om dat te kunnen zien wat ik wil.

En daar heb ik dan ook veel plezier in want ik houd van verandering.

Zoals ik nu zit staat mijn toetsenbord weer volop in het licht en kan ik het goed gebruiken. Als ik op de bank hang lan dat niet en en zijn de leers onleesbaar voor mij. Zelf zit ik het liefst zoveel mogelijk NIET tegen het licht in te kijken.

Ik heb weinig geschreven de laatste dagen met de warmte. Nu wordt en blijft het misschien wat langer koel of gewoon de voor ons in Nederland bekende zomertemperatuur. Hopelijk kunnen ze de branden overal dan ook weer beter onder controle krijgen. 

Ik ben wel erg druk geweest met het rippen van bijna al mijn moderne muziek. Nu moeten de klassieken nog. Ik ben er heel intensief mee bezig geweest. Mijn probleem wordt dan over het algemeen dat ik moeilijk kan stoppen en dat heeft dan weer zijn consequentie voor de darmklachten. Gelukkig ben ik nu die felle pijn kwijt door de medicatie maar de pds is niet over en daar zal ik mijn verdere leven wel rekening mee moeten houden. Ach dat vind ik niet zo een probleem. Ik ken mijzelf niet anders dan met die toestand.  

Terwijl ik de cd-tjes aan het rippen was kon ik ook luisteren naar dat wat er al op stond en daar heb ik zo van genoten. Maar ik was wel een beetje overladen in mijn hoofd en dat heeft zijn weerslag op de buik. Wat een rust en stilte toen ik dan alles uitzet en mijn aandacht in stilte en rust op de ademhaling richtte. Het helpt echt werkelijk verbinding te maken met de zuivere kwaliteit van stilte en rust is een zegen. Zonder afleiding ademhalen. Steeds weer terug naar de adem als er gedachten opkomen. De helende kwaliteit van de stilte. Het helpt echt. De onrustige overgevoelige darmen hebben me verder geen last bezorgd. 

Nu nog aan de gang met de klassieken.