Varkenspootjes

 Ik heb de hele week geen penseel in de handen gehad terwijl ik vorige week nog zo lekker bezig was.

Vanmorgen kwam ik toch weer heerlijk in de flow en verbeterde ik wat werkstukjes die ik nog aan wilde passen. 

 Meteen even op de schappen gezocht naar papier waar ik eens naar moest kijken . Kopen kan altijd nog. En ja hoor. Ik wist het, er moest nog wat liggen dat ik goed kan gebruiken. Zo krijg ik er steeds meer zin in. IK ben ook weer eens in het digitale schilderprogramma gedoken. Ook altijd leuk om te doen. Fysiek schilderen is natuurlijk heel anders, maar digitaal zijn er weer zoveel heel andere mogelijkheden. 

Als ik weer goed op dreef ben, val ik vaak van het een in het ander. In de bestanden kwam ik gedichtjes tegen die ik zeker 20 jaar geleden heb geschreven. . Dan verbaasd het me weer hoe dat ene gedichtje nu zo actueel kan zijn. 

Varkenspootjes

Om het zelf te bewijzen

graven varkenspootjes

in de modder.

Woeste spatten

verspreiden zich

over de

wereld.

Kronkelende hersenen

denken

dat het helpt.

Dat het nu zo actueel is in de wereld met zoveel oude mannelijke dictators die de wereld in hun greep houden is natuurlijk niets anders dan een manier waarop de mens in zijn algemeenheid functioneert wanneer hij/zij niet aan de eigen verwachtingspatronen kan voldoen. Dat kan tot allerlei vormen van agressie leiden die geprojecteerd wordt op de zogenaamde tegenstander. 

Dat zie je zowel op het grote wereldtoneel als in de persoonlijke relaties vaak een rol spelen.  

Passen op de plaats en een paar keer diep zuchten komt niet zomaar aanwaaien en dan kan het behoorlijk uit de hand lopen. 

 In het klein probeer ik bij weerstanden van anderen die zich uiten naar mij toe maar zachtjes diep te zuchten en niets te zeggen. Helaas lukt mij dat ook niet altijd. Maar het gaat me wel veel beter af dan vroeger. 

Eerst maar eens zien door de oranje tompoezen heen te komen.😆