Alles op een rijtje zetten

 Ik moet het eerst maar eens even goed voor mijzelf op een rijtje zetten, ik beschreef een van mijn ervaringen in de vorige publicatie op mijn blog en kreeg een reactie van Izerina.

 Ze schreef dat zij die herinnering van een jong lijf en hoe je je daarin vrij en blij kunt voelen, niet meer had..

Ja natuurlijk, dat kan. Iedereen is niet met dezelfde dingen bezig en waar je je niet mee bezig houdt kan je zich ook niet manifesteren. Waar je je wel mee bezig houdt en in verdiept wordt op den duur een eigen werkelijkheid, 

De mind/geest heeft de mogelijkheid in zich je dingen te laten ervaren waar je aandachtig je bewustzijn op richt. Je moet dat als het ware willen leren je erop richten, zo is dat met alles waar je aandacht aan wilt besteden.

Toen ik jong was, was ik me niet bewust van de jongheid en de vrije energie die in mijn lijf aanwezig was, dus kon ik het ook niet op die manier ervaren. Dat wil niet zeggen dat het er niet was.

Toen ik ouder werd en de juiste aanwijzingen kreeg in de zin van wat aandachtig bewustzijn kan bewerkstelligen, toen werd het mogelijk diepere gevoelens en waarnemingen te ervaren over wat zich in werkelijkheid allemaal in

 mijn mind/geest bevindt. Dat is soms overweldigend en veel meer dan het denken kan bevatten of meer dan woorde ku nen vertellen. Het is de levende werkelijke ervaring van de bijzonderheid van het leven om er het naar zo gewoon mogelijk woorden aan te geven.

Het wil ook zeggen dat ieder mens die mogelijkheid tot bijzondere ervaringen in zich heeft zonder het te weten omdat we ons er bijna nooit aandachtig bewust van zijn. 

Je kunt je met heel veel in dit leven bezig houden, de keus is onuitputtelijk. Maar heel veel leren wil niet hetzelfde zeggen als heel veel kennen en ervaren.

Een wijsgerige uitspraak is;

  “Mens ken uzelf’ 

Er ligt een enorme hoeveelheid kennis en wijsheid in onszelf besloten in verbondenheid met alles dat er is, die niets te maken heeft met boekenwijsheid of net alle kennis die we op internet op kunnen zoeken. Daar heb je hersenfuncties voor nodig, alhoewel dat natuurlijk niet te versmaden is want lezen en leren is geweldig, maar het brengt niet die wijsheid waardoor het ultieme geluk, gepaard gaande met wijsheid kan worden ervaren.

Happiness is the way.

Een levenslange weg om te gaan. Mezelf leren kennen en daardoor meer inzicht krijgen omdat alles wat mogelijk is in de mens aanwezig is, omdat we onlosmakelijk verbonden zijn met het al aanwezige universum

 

Tijdloos

 Mind/geest

Er zijn van die momenten dat er kwartjes vallen zonder iets bepaalds in gedachten te hebben.

Kwartjes over de mogelijkheden die in de mind/geest aanwezig zijn. Plots is er dat gevoel van begrijpen en wat er aan mogelijkheden in de mens aanwezig zijn. Heel eenvoudig hier en nu op ieder moment kan het er even zijn.

Zo zie ik jonge mensen op vakantie, op een feestje op beelden van internet voorbijkomen of live gewoon op de fiets langs me heen rijden. 

Plotseling ervaar ik bijna lijfelijk hoe het was zo in je vel te steken zonder je werkelijk bewust te zijn hoe geweldig dat voelde. Het was toen je jong was heel gewoon of normaal.

Apart dat ik, nu ik oud ben en in een oud lijf woon,dat zo levendig kan voelen. Voelend herinneren hoe het is, want ik voel dat nu echt op dit moment 

Bijzonder dat ik me daarvan nu veel meer bewust kan zijn dan het vroeger ooit is geweest.

Wat een plezier die jonge mensen zien. Hoe ze wapperend met de haren in de wind voorbij fietsen. Soms tappend tegen de wind in, met in de bakfiets voorin twee of drie kindjes die naar school gebracht worden.

Ik voel me vrij en onbevangen. Tijd is onbegrensd en de mind/geest pakt 

op wat het wil en laat me het ervaren.

Podcast

https://www.podbean.com/ep/pb-buvbk-1a63ce9

Deze heb ik vanmiddag pas afgeluisterd weer zo  fijn.

Iedere dag us er één

Koningsdag

 Het gaat weer eens een keer niet optimaal met dat lijf van mij. Die pds zit me , niet soms maar wel vaak erg dwars met veel pijn. Dagen, als ik me goed voel, denk ik dat het misschien wel beter wordt en voel ik me gelukkig heel goed en dan plots is er weer zo' n opvlamming met pijn en narigheid. Dan probeer ik te achterhalen waardoor het mis gaat maar geen enkel idee. Ik denk meer dat het een samenspel is van verschillende factoren. Niet genoeg opgepast wat en hoe ik eet, samen met vermoeidheid of iets anders kan het trickeren. Maar ook als er niets is, kan het zomaar oppoppen. En dat al vele tientallen jaren zo. Maar naarmate ik ouder word, is het er niet makkelijker op geworden. Ik wals er niet meer zoals vroeger overheen en doe niet meer of er niets aan de hand is. Dat lukt gewoon niet en dat wil ik ook niet meer.

Als ik middenin de pijn zit, vraag ik me meestal af of het nu misschien toch op kanker is uitgedraaid. Van die gedachte schrik ik niet meer, ik houd me daar zelfs bewust mee bezig, juist omdat het me tot nog toe geen paniek oplevert en ik me realiseer dat alles eindig is. Dat ophouden te bestaan in vorn tijdelijk is. Ook ik. Alles wat komt moet ook weer gaan. Dat is inherent aan leven. En als ik me daar werkelijk druk over zou maken, dan had ik al tientallen jaren geen prettig leven gehad. Dat zou toch vreselijk zijn . Dan was mijn halve leven verknoeid door angst.

Als er werkelijk iets in die orde van grote aan de hand zou zijn, dan zal ik wel zien of ik wel of niet in paniek raak. Hopelijk werpt mijn Boeddhistische en filosofische leven beschouwingen dan vruchten af. Het blijft een verrassing.

Misschien niet echt een feestelijke gedachte voor mijn lezers op Koningsdag maar voor mij past het prima bij elkaar. Ook Koningsdag gaat immers weer voorbij. 

Zojuist door die pijnlijke omstandigheden onderuit gezakt TV zitten kijken. Iets wat ik nooit deed op Koningsdag ochtend. Ik zag het altijd wel later op het nieuws. Nu hing ik lekker onderuit op de bank. Bankbuizen of bedbuizen noemd Hella Kuipers dat. Intussen mieten we haar ook al missen. 

Intussen is ook de pijn gie guster al begon en deze keer lang duurde, weer gezakt en heb ik een crackertje gegeten. Als de pijn over is, voel ik me weer zo vrij en opgelucht. Dan wil ik wel weer 100 worden. Maar eerlijk gezegd…. Dat haal ik vast nuet en ook dat is goed. Ik ben blij met iedere dag.

Mijn pedicure vraagt steeds of we hebben genoten van het mooie weer. Ik weet dan niet zo goed wat ik moet zeggen . Zoveel ben ik niet meer buiten. Natuurlijk, maar ik geniet van iedere dag. Het leven is zeer de moeite waard.  

En weet je waar ik ook zo van geniet. Van dit moment. Nu is de pijn weg . Wat geniet ik dan weer met volle teugen van de rijkelijke goede omstandigheden waarin ons leven zich tot nog toe afspeelt

 Iedere goede dag is er één. 

Ik was graag vanmorgen thuis gaan schilderen maar het kwam er dus niet van

Maar in het oark aan de overkant staat de blauwe regen in volle bloei. 

Varkenspootjes

 Ik heb de hele week geen penseel in de handen gehad terwijl ik vorige week nog zo lekker bezig was.

Vanmorgen kwam ik toch weer heerlijk in de flow en verbeterde ik wat werkstukjes die ik nog aan wilde passen. 

 Meteen even op de schappen gezocht naar papier waar ik eens naar moest kijken . Kopen kan altijd nog. En ja hoor. Ik wist het, er moest nog wat liggen dat ik goed kan gebruiken. Zo krijg ik er steeds meer zin in. IK ben ook weer eens in het digitale schilderprogramma gedoken. Ook altijd leuk om te doen. Fysiek schilderen is natuurlijk heel anders, maar digitaal zijn er weer zoveel heel andere mogelijkheden. 

Als ik weer goed op dreef ben, val ik vaak van het een in het ander. In de bestanden kwam ik gedichtjes tegen die ik zeker 20 jaar geleden heb geschreven. . Dan verbaasd het me weer hoe dat ene gedichtje nu zo actueel kan zijn. 

Varkenspootjes

Om het zelf te bewijzen

graven varkenspootjes

in de modder.

Woeste spatten

verspreiden zich

over de

wereld.

Kronkelende hersenen

denken

dat het helpt.

Dat het nu zo actueel is in de wereld met zoveel oude mannelijke dictators die de wereld in hun greep houden is natuurlijk niets anders dan een manier waarop de mens in zijn algemeenheid functioneert wanneer hij/zij niet aan de eigen verwachtingspatronen kan voldoen. Dat kan tot allerlei vormen van agressie leiden die geprojecteerd wordt op de zogenaamde tegenstander. 

Dat zie je zowel op het grote wereldtoneel als in de persoonlijke relaties vaak een rol spelen.  

Passen op de plaats en een paar keer diep zuchten komt niet zomaar aanwaaien en dan kan het behoorlijk uit de hand lopen. 

 In het klein probeer ik bij weerstanden van anderen die zich uiten naar mij toe maar zachtjes diep te zuchten en niets te zeggen. Helaas lukt mij dat ook niet altijd. Maar het gaat me wel veel beter af dan vroeger. 

Eerst maar eens zien door de oranje tompoezen heen te komen.😆 

We zullen het meemaken.

De vrijdagmiddag is vaak heel vermoeiend. De boodschappen voor het weekend en als de temperatuur stijgt wordt dat nog vermoeiender en is er gelukkig een weekend om uit te rusten.  Op die manier is de vrijdag dan ook weer ern feestje met het weekend in aantocht en deze keer 

zomaar met een oranje tompoeds

Ja, het is heel goed om te onderzoeken waar de schoen wringt zoals ik las in de mooie aanvullingen in de vorige reacties.

Woorden geven aan gevoelens kan behulpzaam zijn bij het zoeken naar oplossingen voor problemen maar het kan ook heel confronterend werken omdat het heel duidelijk laat zien waar het mis is en waar je zelf misschien tekort schiet in een oplossend vermogen. Want er iets aan doen, dat valt niet altijd mee. Soms is het makkelijker de omstandigheden de schuld te geven en het maar te laten zoals het is.

Om er echt iets aan te doen is er vaak meer nodig dan duidelijk krijgen wat er speelt.

Als de veranderende onomkeerbare omstandigheden de oorzaak zijn van de onaangename gevoelens dan kan dat betekenen dat je jezelf misschien wel helemaal opnieuw moet uitvinden en/ of aanpassen. 

Dat kan een heel zware dobber zijn en voor sommigen zelfs een onmogelijkheid waardoor er geen oplossing lijkt te zijn en ook de dip onomkeerbaar lijkt 

Neem nou die macula degeneratie en daarbij die pijnlijke darmen en vermoeidheid met maar 1 nier. Dat zijn de voorbeelden die ik het makkelijkst bij de hand heb omdat ik vanmorgen toevalig aan mijn hulp vertelde waar ik allemaal tegenaan loop.

Nu leef ik nog in de prettige omstandigheid dat mijn lief me in de watten legt, alhoewel ik mijn vrijheid om te gaan en te staan zoals ik gewend was er niet meer is. 

Daarvoor heb ik, mijzelf inderdaad, al gedeeltelijk opnieuw uit moeten vinden en doorlopend de bakens verzet.

Mijn ervaring daarmee is nu dat ik, als ik niet vast blijf zitten in treurnis over alles wat ik ooit wel kon, dat er dan nieuwe mogelijkheden in mijn leven komen waardoor het leven een feestje kan blijven.

En natuurlijk gun ik mijzelf af en toe momenten van dipjes wetend dat ze voorbij gaan.

Ik ben van plan me te blijven verheugen in de flexibele mogelijkheden die in mij aanwezig zijn zodat ik, ook als de beperkingen steeds groter worden, ik toch mijn creatieve vermogens kan blijven gebruiken en ik me daar steeds weer in kan aanpassen. En dat kan tot aan de dood toe heel ver gaan. Ook dat wil ik niet vergeten en inbouwen als het even zelf. Met alles erop en eraan. Vol vertrouwen en overgave.

Zo blijft het leven een uitdaging.

We gaan het allemaal meemaken.

Stemmingswisselingen

Voor mijn eigen idee heb ik niet zoveel last van stemmingswisselingen. Niet dat ik ze niet heb maar ik voel het niet als lastig of een probleem. De grond waaruit ze oppoppen is minder wispelturig en kijkt er als het ware naar. 

Die oppoppende momenten zijn niet meer dan momenten waar ik me niet door laat meeslepen. Alleen maar constateer dat het er is.

Zo kan het zijn dat ik 's morgens denk dat ik ergens geen zin meer in heb en totaal ga stoppen met facebook of bloggen bijvoorbeeld. 's Middags ben ik dan alweer om bezig er dan toch maar weer een simpel fotootje op te zetten of een tekstje te schrijven zoals dit.  

En dat zijn dan simpele voorbeelden. Maar ook de wat diepere emoties die de impact hebben je hele leven te beïnvloeden kunnen na verloop van tijd steeds duidelijker zichtbaar worden als momenten die wat langer blijven hangen maar die net als alle andere emoties toch van tijdelijke aard zijn.

Ik heb geleerd daar aandacht aan te besteden en opmerkzaam te zijn. Na verloop van tijd en consequent opmerken,wordt het een soort verworvenheid en is het een automatisme die me minder snel uit balans haalt. Een grote hulp in meer rust creëren in het dagelijks leven want juist bij het ouder worden zijn de veranderende omstandigheden niet altijd makkelijk te integreren. Ze zorgen voor veel vermoeiende emoties. Stemmingswisselingen door de veranderende omstandigheden kunnen dan voor steeds grotere problemen zorgen.

Het is een mooie manier om voorbereid te zijn en zorg te dragen voor de eigen rust en stabiliteit..

Pijntjes

 

We waren vanmorgen op tijd uit bed. Dat gebeurt niet alle dagen. We zijn laat naar bed gangers en laat uit bed gangers. Hihihi, ik weet het niet beter te zeggen. Dat betekent wel dat ik nu een lange morgen heb. 

Opgestaan met buikpijn. Niet heftig, maar toch, ik werd er wakker wan. Weer een oefening in opmerkzaamheid. Ik zou er zo graag de vinger achter krijgen hoe die pijntjes in elkaar steken en functioneren. Want het zijn ook nog eens verschillende soorten pijn. Het is niet één oorzaak die een rol speelt, maar er zijn voorzover ik het nu ervaar meerdere oorzaken die tot pijn leiden. Vanmorgen rustig de tijd om het zonder paracetamol uit te zitten in de hoop dat ik vanmiddag gewoon kan gaan schilderen bij de kwa.

Intussen heb ik een oud werk op de ezel gezet en het gerenoveerd. Het is in ieder geval heel wat beter geworden.

Zutphen

 

Ik was een tijdje geleden in de kerk van Zutphen voor een tentoonstelling over foto's van het universum. Ik maakte er een blogje over. Bertiebo was er ook en zij maakte een mooi blogje over de expositie over een moderne versie van Het Lam Gods. Ik maakte daar ook wat foto's, maar zij wist er interessante details over te vermelden.

https://bertiebo.blogspot.com/

Ik  was meer geïnspireerd door het werk dsat er ook hing en  daar  maakte ik een blogje over . Helaas zoder informatie want ik vond de foto heel geschikt voor goede vrijdag.

https://ellyseigenwijze.blogspot.com/2026/04/goede-vrijdag.html

Mijn idool

 Ik ben al tientallen jaren fan van hem. En daarom moet ik deze podcast met jullie delen. Deze man zette in de dertiende eeuw al het hele denken in de christelijke kerk op zijn kop. Nu in onze tijd begint af en toe een heel klein beetje door te dringen waar het werkelijk over gaat, want het is zo anders als ik dat leerde in de vorige eeuw en dat was waar ik me tegen verzette. 

Kees Voorhoeve weet als geen ander in gesprek met Marleen Schefferlie te verwoorden waar alles in essentie over gaat. Ook legt hij meteen linken naar andere tradities. 

Mooi ook hoe Marleen die bijzondere man, Meister Eckhart, in het begin van de podcast in de context van zijn tijd plaatst. Dat op zich is al heel boeiend.

Ik zal deze podcast vaker af moeten luisteren om er een klein beetje in door te kunnen dringen. 

https://www.radiolila.nl/blog/religieus-navelstaren-of-handelen-kees-voorhoeve-over-de-mystiek-van-meister

Pantropica

 Vanmorgen zijn we naar Pantropica gegaan. Dat is tegenwoordig een hele onderneming met te veel pijn, is het op het laatste moment beter om niet te gaan want dan wordt het extra vermoeiend. En dat is voor ons beiden niet leuk. Maar het zag er goed uit vanmorgen dus stapten we vrolijk met fototoestellen, water en wegwerpzakdoekjes in de auto. 

We waren er jaren geleden ook al geweest, maar toen heette het anders en zag het er ook anders uit. Toch was er veel dat ik herkende. Wij gingen natuurlijk fotograferen en het boeiendst was de vijver met eenden, flamingo's en rode ibissen. In de vlindertuin die we na de lunch bezochten ging het mis. De vermoeidheid en daarmee ook de pijn sloeg toe en het fototoestel gaf de geest . Hoe mooi kun je het hebben?🙈 Gelukkig hadden we het meeste gehad.

Onderweg terug in de auto viel ik bijna in slaap pffff, de pijn was ietsje minder, gelukkig maar. Ik had ook thuis nog zeker een uur nodig voor ik weer een beetje mens was. En nu, een beetje uitgerust en pijnloos, gaan we bloemetje halen voor die lieve hulp die morgen komt en deze week jarig was.

De fotootjes van mij…? Ik heb er niet één. Het kaartje was gecrasht maar het fototoestel mankeert gelukkig niets.

Deze maakte ik op dr valreep met mijn telefoontje 

Van tekst naar spraak.

 Dat is grappig

Ik heb een eenvoudige app geïnstalleerd. Van tekst naar spraak. Nu kan ik willekeurige teksten kopiëren en daarin plakken. Dan worden ze voorgelezen. Zo ben ik ook weer in staat sommige blogjes te lezen. Lastiger wordt het als er veel foto's tussen de tekst staan. 

Maar dat lukt niet bij alle blogjes. De bubbles van Judy zijn niet te kopiëren. Knap dat ze er zo'n bescherming op heeft. Ze blijven voor mij onleesbaar. Helaas.

Een flinke meid

 Ik ben me toch wezenloos geschrokken. 

Ik was dus druk bezig om een oplossing te vinden om op een manier zoals IK het handig vind, te kunnen schrijven, dat in de juiste volgorde te kunnen lezen en dan ook nog eens voor te kunnen laten voorlezen. n en ja, ik vond de mogelijkheid als 'scherm voorlezen'. Het zit op android apparaten ingebouwd in de systemen en in de instellingen kun je het aanzetten. 

Dat is mooi, dacht ik. Dan kan ik het gebruiken en nu vast oefenen voor als het nog lastiger wordt ook met de koeienletters die ik nu gebruik. Dus ik zette het knopje aan en kreeg allereerst een soort oefenprogramma. Nou dat heb ik geweten. Er werd ijverig geïnstrueerd wat en hoe ik moest werken en ik dacht ach dat gaat wel lukken maar het leek toen eigenlijk al niet zo makkelijk. O k. Op een gegeven moment zat ik er middenin. Met één vinger tikken, met twee vingers scrollen met drie vingers weet ik veel! Er werd ijverig verteld wat er allemaal gebeurde.

Maar ja, ik wilde alleen maar een aanklik manier om voorgelezen te worden. Al die andere dingen groeiden over mijn hoofd. Dus ik wilde weer terug naar het normale besturingsprogramma.

Nee dus. 

Om te activeren klik 2x, zei het voorlees mannetje. Bij alles wat ik probeerde ging het hopeloos mis. Ik kwam overal terecht behalve in het normale besturingsprogramma. Ik zag de bui al hangen. Op zoek naar de juiste persoon om me eruit te halen want die prachtige tablet van mij bleef dood voor wat ik wilde.

Maar hier ben ik dan, want plotseling pakte hij wel wat ik wilde. Hoe?... geen idee

Het functioneert weer zoals ik gewend ben en als ik echt met dat programma moet gaan werken zal ik wel zo verstandig zijn een of ander cursusje te doen om achter de juiste handelingen te komen.

Ik hoop dat het niet nodig zal zijn.

Maar ja, aan hopen heb je niet veel is mijn instelling..

Ik ga erover nadenken

Een flinke meid is op de toekomst voorbereid.

Zulk heerlijk weer. Wat een overdaad.

Het blijft lasti

 Ik krijg het niet voor elkaar zoals ik het zou willen. 

In een blog is de volgorde heel anders dan in bijvoorbeeld in een dagboek. Daar schrijf je met regelmaat in steeds weer volgende regels steeds weer volgende dagen. In het blog komt de nieuwe dag bovenaan te staan en wanneer je na verloop van tijd in de juiste volgorde zou willen lezen moet je helemaal naar beneden terugscrollen om het begin te vinden.

Het probleem op een tablet vind ik dan de documentatie opslag die ik tot nog toe niet zo makkelijk in de mappen bestanden terug kon vinden als op de computer dus zocht ik naar verschillende apps of mogelijkheden maar tot nog toe vond ik niets eenvoudig omdat ik ook met die visuele beperking zit en het graag makkelijk wil laten voorlezen om terug te horen. En dat kan kan wel weer als ik het in boekvorm in mijn e reader app opslag en dan terug afluister.

Met een blog weet ik hoe het werkt dus zou ik het liefste blogs schrijven maar die kan ik niet afluisteren net zo min als google doc waarin ik als start voor mijn schrijfsels begin omdat die er zo mooi de vele fouten die ik tik, eruit haalt.

Probleem. Ik ben er nog niet uit. Want ik wil voorlopig zonder het openbaar op internet te zetten een manier vinden om te schrijven. Misschien moet ik het gaan doen , zoals ik het met mijn autobiografie heb gedaan die ik gelukkig ook in boekvorm in eigen beheer heb laten drukken en uitgeven en dus ook als e- book in mijn reader heb. Een blog in hoofdstukken van nieuwe pagina's, alhoewel het dan als maandelijkse hoofdstukken van dagen nog altijd in de omgekeerde volgorde staat en ik het als blog weer ni

et voor kan laten lezen. 

.

Het blijft dus lastig maar nu ik google drive erbij heb gepakt zie ik dat ik hier wel in mappen bestanden kan werken. Dat is leuk. Dus zou het er toch van kunnen komen dat ik regelmatig ga schrijven over wat me bezig houdt.

Weer een stkje meer schrijf en leesgemak erbij gevonden. Maar het blijft lastig  blogs te lezen of kijn eigen blogs te herlezen.

En dan kan ik alyijd stukken uit mijn schrijfsels die ik wel kan delen hier op jet blog publiceren

Zo moeilijk is het allemaal niet.

Update

En ja natuurlijk gelijktijdig is het verschrikkelijk moeilijk.

_______________

Leven is opgebouwd in verschillende cirkels die zich eeuwig herhalen als dag en nacht, slapen en waken, seizoenen en jaren. Eeuwig doorgaande processen waarbinnen kleinere cirkels van herhalingen functioneren. Zoals blaadjes van de bomen vallen en opnieuw in knoppen vorn aannemen.  

Het leven wordt pas moeilijk als je alleen maar aan de oppervlakte leeft. De oppervlakte van de oceaan van het leven met alle woest golvende mogelijkheden en dan probeert overeind te blijven op die emotionele golven van het bestaan. Als je niet los kunt laten en de stilte van je eigen diepzee niet kunt vinden waar de rust als vanzefsprekend aanwezig is. Als je mentaal wordt meegenomen door iedere beweging en door alle grote en kleine stormvloeden die bij de oceaan van leven horen…

Iedere keer voltrekken die patronen zich weer in tijdcirkels van komen en gaan. Steeds weer komen dezelfde hoge en lage golven voorbij om daarna weer tot rust te komen waardoor het heldere zicht op de diepzee weer iets makkelijker wordt. 

Gebruikmaken van die stilte om het te leren uitbreiden is zinvol om je eraan te kunnen herinneren en er in terug te kunnen keren want…

Bij het ouder worden zijn de golven vaak nog hoger want er is minder weerstand en energie om ermee om te gaan of om er tegen te vechten. En vechten helpt niet. De tijdcirkel van dit ene leven loopt ten einde. Ook dat hoort erbij. 

In die rust van momenten waarin je alles kunt laten zijn zoals het is. Dat zijn de momenten waarop het mogelijk is vanuit een rustige diepgang in de stille wateren van de oceaan van het zelf meer inzicht op te bouwen in de natuurlijke gang van zaken en je te realiseren dat het hele leven is opgebouwd uit zulke tijdcirkels en dat niets eeuwig duurt en daar rust in gevonden kan worden.

Dat inzicht opbouwen maakt het mogelijk steeds meer thuis te komen in je eigen midden. In de rust van de diepe wateren van het zelf.  

Goede vrijdag

Deze fotootjes keken mij wel mooi voor vandaag. Ik maakte ze ook in de Walburgiskerk van Zutphen. 

 

Het gemak dient de mens

 En omdat vooral teksten en vooral  woorden herkennen steedds lastiger word 

Vomaakte ik een schermafbeelding van de publicatie op facebook.

Ik wordt er zo moe van.

 Hehe, zo moe, verschrikkelijk maar wel blij.

Er verandert zoveel de laatste tijd. En ja als de tijden veranderen, moet je de bakens verzetten en dat kost energie. Wel op een veel lager pitje dan 20 jaar geleden maar moe word ik er wel van.

Ik ben nu een jaartje aan het volksdansen op het niveau van een enthousiaste tachtiger die slecht ziet. En ik krijg het eindelijk een beetje door. Ik kan nu dus aardig mee huppelen. Wie had dat nou gedacht… een fervent aanhanger van klassiek ballet leeft zich uit in het volksdansen. Ik dacht altijd dat het iets te maken had met boerenkielen en klompen naar nee, echt niet. Die dansen komen uit heel veel verre landen en de muziek is heerlijk. De passen en figuren zijn een intensief leerproces dat ik langzamerhand begin door te krijgen. Ik had nooit kunnen vermoeden dat ik enthousiast zou worden. Maar zo gaat dat dus als je ouder wordt of bent en open blijft staan voor alles wat er op het pad komt. Zo leuk!

Niet vast blijven zitten in dat wat niet meer kan, maar op zoek naar wat nog wel kan.

Maar ja, je wordt er wel erg moe van.😆

En van dat schilderen  word ik tegenwoordig ook al  zo snel moe.  Maar dat doe ik dab ook zoveel mogelijk zittend tegenwoordig. Maar het blijft een heerlijke bezigheid.