Toch maar een klein vervolg schrijven in verband met de reacties van Izerina en Ferrara. zo fijn dat jullie mij op die manier de gelegenheid geven hoprlijk wat duidelijker te zijn.
Ik heb er plezier in me te verdiepen en te leren over de manier waarop ik zelf als mens in elkaar steek. . Ook ben ik, erg nieuwsgierig Ferrara. Iedere keer als ik nieuwe menselijke mogelijkheden tegenkom in mijzelf , daagt me dat uit het te onderzoeken.
Juist omdat ik weet wat het is als iets je aan de botten komt weet ik ook dat je daar eindeloos veel beter en anders mee om kunt gaan. Inderdaad misschien wel grenzeloos . Dat geld voor alles wat je leert kennen . Het leven en de mogelijkheden daarin zijn eindeloos en zo interessant om te ontdekken .
Het gaat niet over iets moeten bereiken. Het mezelf onaangenaam maken. I tegendeel. Het is een ongekend leren ervaren hoe ontzettend mooi en ingenieus het leven in elkaar steekt en steeds weer nieuwe openingen ervaren. Puur en alleen door aandachtige opmerkzaamheid in het eigen functioneren.
Zoals jij jouw opmerkzaamheid gebruikt en alle details ziet om er het beste over te kunnen schrijven. Zo kijk ik naar alle details in mijzelf
Dat is miet zoveel anders.
Het is maar net wat je als onderwerp neemt. En waar je plezier en voldoening uit haalt.
En ik denk naarmate mijn zicht minder wordt, Beleef ik daar veel voldoening aan. Zo leer ik bijvoorbeeld meteen steeds beter om te gaan met wat veel ouderen ‘inleveren ‘ noemen.
Misschien is het wel een soort levensbehoefte geworden om 'er uit te halen wat er inzit' en dat is meer dan ik jaren geleden had kunnen vermoeden.
Mijn uiteindelijke conclusie zou dus moeten zijn dat ik zeker wel wat geleerd heb, maar aan de andere kant, met nog zoveel mogelijkheden, blijft er nog veel over om verder te onderzoeken en plezier aan te beleven.
Gelukkig maar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten