Verjaardag

 Dat hebben we ook weer gehad. Tweeëntachtig ben ik nu.🙊. Ik kan het me bijna niet voorstellen en toch is het zo. Aan veel dingen merk ik het wel en aan andere dingen die niet zo met het .ijf te maken hebben merk ik het minder.

Het probleem voor veel mensen om mij heen van mijn leeftijd is dat ze het idee hebben dat er niet zoveel anders met hen aan de hand is. Dat ze alles nog kunnen , want dat lijf wordt vaak aan de kant geschoven omdat het eigen idee niet synchroon loopt met de werkelijkheid van datzelfde lijf.

Sommigen in mijn omgeving komen er zelfs met schade en schande achter dat ze bepaalde dingen niet meer kunnen en willen dan toch ondanks de opgelopen schade van gebroken ledematen of behoorlijk andere aandoeningen, niet zo makkelijk hun oude leefstijl loslaten. Dat zal voor de een natuurlijk makkelijker zijn dan voor de ander. 

Eigenlijk zie ik niemand om mij heen die dat zo als ik aanpakt en zich voorbereidt of direct inspeelt op de veranderende omstandigheden. Velen blijven zo lang mogelijk doorrennen. En dat is logisch want er zijn geen twee grassprietjes gelijk. 

Tien jaar geleden, toen ik nog redelijk goed kon zien, ben ik al heel druk bezig geweest met allerlei dingen, vooral digitaal voor te bereiden zodat ik nu nog kan wat mogelijk is. Na een piepkleine aanrijding net de auto ben ik acht jaar geleden gestopt  

Toen ik enkele jaren geleden struikelde over een stoeptegel en gratis een blauw gezicht kreeg, ben ik met een rollator gaan lopen die ik als mijn vriendje ben gaan beschouwen. Ik heb geen zin in gebroken ledematen. Ik ben me terdege bewust van mijn snelle vermoeidheid en ben met verschillende activiteiten gestopt toen ik vond dat ik te vaak af moest zeggen.

En nu geniet ik van de tijd die ik heb voor alles wat ik achter de geraniums nog wel kan doen . Daarvoor kocht ik toch die prachtige bloemen. Om te bewijzen dat ik rustig oud kan worden. Dat ik daarvoor niet weg hoef te lopen in allerlei vermoeiende en vaak over vermoeiende activiteiten omdat ik …..wat dan ook….. 

Maar natuurlijk niet ieder mens is hetzelfde en als je het nodig hebt om volop aan het rennen te blijven moet je dat beslist doen. Ik zou zeggen: veel plezier naar loop jezelf niet voorbij en let goed op. Want als je lijf niet meer wil is het lijf jou de baas geworden . Handiger is dat jij beslist, jij die aan kan voelen met aandacht en betrokkenheid op het eigen lijf of hij iets wel of niet aan kan nog voor er ongelukken gebeuren.

Niet dat er dan geen ongemakken meer zullen zijn, maar wellicht is er veel te voorkomen.

En als je toch blij blijft met dat geren. Geniet er dan van. Dan blijf je blij zonder het gevoel van had i, het maar anders gedaan.

Hoe wil jij graag oud worden?

Ik had trouwens ook nog eens een heel leuke verjaardag. Ik vier het niet meer zoals ik gewend was. Dat zou ik niet meer kunnen maar nu zijn we met de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen naar de witte wueven in Lochem geweest. 

Koffie en gebak, midgetgolf en daarna eten. Een heerlijke middag.