Het raakt me

 Ik ben een beetje van slag.

  Gistermiddag weer naar de Kwa en daar zouden we aan de gang gaan met het maken van een soort mozaïek van uitgeknipte beschilderde stukjes karton. Het was nog erg glad en Fer zette me pal voor de deur. Dat ging prima. Maar de rest van de groep had op één na afgezegd. We zijn er wel mee begonnen maar hebben een groot deel van de tijd pratend met Jos doorgebracht. Wel heel fijn om elkaar ook zo eens wat beter te ontmoeten.

Maar ik ben van slag omdat twee lievegoede  bekenden te horen kregen dat ze kanker hebben waarvan één in een vergevorderd stadium waar niets meer aan te doen is. Vandaag wordt de ander geopereerd t met weinig goede perspectieven

Het raakt me. .

Dan ben ik blij met mijn dagelijkse meditatie oefeningen die ik ook kan gebruiken om zo veel mogelijk geconcentreerde energie en ondersteuning te sturen en ik minder het gevoel heb met lege handen te staan ook al omdat mijn kinderen er nauw bij betrokken zijn.  maar toch, zoals wordt gezegd, weet dat als het de ander niet kan helpen je er zelf door geholpen wordt.  

De rest is acceptatie.