Achter de vijver staat een kathedraal van heel lange boomstammen die naar de hemel reiken. Met een bepaalde lichtval erop springen ze uit het donker naar voren. Zo mooi. Regelmatig kijk ik er tegenaan en wat zou ik ze graag zo op een expressief impressionistische manier schilderen. Maar dat lukt me nooit.. ik heb weer een poging gewaagd en word steeds meer met mijn slechte ogen geconfronteerd. Heel langzaam maar zeker gaat het achteruit Niet alleen de schilderkunst op zich laat me in de steek maar op de tablet zie ik ook duidelijker de details die mijn ogen niet duidelijk genoeg zien en stukken die wegvallen op het papier. De foto is nog lang niet naar mijn zin. En dat weet ik meestal pas als ik er de foto van zie. Dus…
Ik zal er nog wel verder mee expirementeren. Maakt niet uit. Er gaat niets verloren. Als het helemaal niet wil moet je niet raar opkijken dat het heel iets anders wordt zoals ik zo vaak werk overschilder🙃
Happiness is the way.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten