Die enorm hoge bomen…
Ze intrigeren me. Ik vind ze zo mooi. Ze voelen als kathedralen die naar de hemel reiken. Als de lichtval mooi is, wordt dat gevoel ook nog eens versterkt.
Ik zou ze willen schilderen op een impressionistische expressieve manier of misschien wel in innabstracte vormen dat gevoel daarbij uit willen drukken.
Nu ik daar de hele dag mee bezig ben geweest ben ik hondsmoe geworden . Dat had ik een paar jaar geleden ook niet kunnen bedenken. Gewoon zitten schilderen vermorid al. Maar ja ik moet steeds opstaan en er een foto van maken omdat ik dan pas echt kan zien waar ik nog dingen moet aanpassen en veranderen. En dat is extra vermoeiend. Op een foto van de grote tablet zie ik alles beter
Eerst maakte ik de schildering die op het votige vorige blog staat en daarna verbeterde ik die nog op deze manier.
Maar het gaf niet weer wat ik wilde dus begon ik opnieuw met deze
Die ik uiteindelijk nog aanpaste en dit is de laatste versie.
Misschien moet ik nog eens iets abstrepacters uitproberen.
Wat lijkt me dat lastig steeds weer een foto maken en weet je dan of je de goede foto hebt gemaakt? Zo knap dat je dit blijft doet. Ik bewonder dat bovenmate.
BeantwoordenVerwijderenIk vind het heel geweldig hoe je dat doet! Ik vind de kleuren van de laatste heel erg mooi en fris!
BeantwoordenVerwijderenEen kathedraal van hoge bomen. Wat een mooie uitdrukking. Ik hou van bomen en wat heb je dat mooi weergegeven. Mooie kleuren ook. Plezier om naar te kijken. Hélène Pourquoi pas
BeantwoordenVerwijderen