Hehe, zo moe, verschrikkelijk maar wel blij.
Er verandert zoveel de laatste tijd. En ja als de tijden veranderen, moet je de bakens verzetten en dat kost energie. Wel op een veel lager pitje dan 20 jaar geleden maar moe word ik er wel van.
Ik ben nu een jaartje aan het volksdansen op het niveau van een enthousiaste tachtiger die slecht ziet. En ik krijg het eindelijk een beetje door. Ik kan nu dus aardig mee huppelen. Wie had dat nou gedacht… een fervent aanhanger van klassiek ballet leeft zich uit in het volksdansen. Ik dacht altijd dat het iets te maken had met boerenkielen en klompen naar nee, echt niet. Die dansen komen uit heel veel verre landen en de muziek is heerlijk. De passen en figuren zijn een intensief leerproces dat ik langzamerhand begin door te krijgen. Ik had nooit kunnen vermoeden dat ik enthousiast zou worden. Maar zo gaat dat dus als je ouder wordt of bent en open blijft staan voor alles wat er op het pad komt. Zo leuk!
Niet vast blijven zitten in dat wat niet meer kan, maar op zoek naar wat nog wel kan.
Maar ja, je wordt er wel erg moe van.😆
En van dat schilderen word ik tegenwoordig ook al zo snel moe. Maar dat doe ik dab ook zoveel mogelijk zittend tegenwoordig. Maar het blijft een heerlijke bezigheid.
